تحلیل نقادانه-شناختی گفتمان سه رئیس جمهور ایران درباره منازعه فلسطین- اسرائیل: مطالعه موردی سخنرانی های مجمع عمومی سازمان ملل متحد از 1377تا 1398 (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
پژوهش حاضر مبتنی بر رویکرد هارت (2010) است که در آن ابزارهای زبان شناسی شناختی با تحلیل گفتمان نقادانه تلفیق شده است. بر این اساس، مجاز مفهومی (ردن و کوچش، 1999) در کنار مفهوم خصومت سازی (لاکلا و موف، 2001) قرار می گیرد تا به این پرسش پاسخ داده شود که زبان شناسی شناختی چگونه می تواند به خدمت تحلیل گفتمان نقادانه درآید و تحلیلی خرد به کلان ارائه دهد. بدین منظور، پیکره ای متشکل از سخنرانی های سه رئیس جمهور ایران (سیدمحمد خاتمی، محمود احمدی نژاد و حسن روحانی) در مجمع عمومی سازمان ملل متحد از سال 1377 تا 1398 با تمرکز بر مناقشه فلسطین-اسرائیل واکاوی شد تا با استفاده از یک تحلیل سه سطحی ماهیت گفتمان هر یک از رؤسای جمهور ایران در قبال این مناقشه آشکار گردد. در این راستا، سطح خرد تحلیل روابط مجازآفرین را در بر می گیرد. در سطح میانه، تفسیری گفتمان مدار از این روابط به دست داده می شود، و در سطح کلان به تبیین نقادانه- شناختی مفاهیم خصومت سازانه میان گفتمان های رقیب پرداخته می شود. یافته های این پژوهش کارآمدی چنین تلفیقی را اثبات می کند و نشان می دهد که هر سه گفتمان مجاز را به کار می گیرند تا ابعاد خاصی از هویت برون گروه مشترک شان (اسرائیل) را در پیش زمینه قرار دهند و به این ترتیب به برجسته سازی ویژگی های منفی این دگر مشترک بپردازند. به بیان دیگر، در هر سه گفتمان از روابط مجازآفرین استفاده می شود تا رفتارهای این دگر مشترک به مثابه کلیشه های هویتی ثابت این موجودیت به تصویر کشیده شوند.A Cognitive Critical Discourse Analysis of Iran’s Three Presidents toward Palestine-Israel Conflict: A Case Study of the Statements Made in the United Nations General Assembly from 1998 to 2019
This study is based on Hart's approach (2010) which combines the tools of cognitive linguistics with critical discourse analysis. Accordingly, conceptual metonymy (Radden & Kövecses, 1999) along with the concept of antagonism (Laclau & Mouffe, 2001) is used to answer the question “how cognitive linguistics can be applied in critical discourse analysis and present a micro to macro analysis”. To this end, a corpus made of the Iranian presidents' (Mohammad Khatami, Mahmoud Ahmadinejad & Hassan Rouhani) statements in the United Nations General Assembly from 1998 to 2019 was studied with a focus on Israel-Palestine conflict to discover the nature of each president's discourse toward the conflict, using a three-level analysis. The micro level includes analyzing the metonymic relationships. At the meso level, a discursive interpretation is presented based on those relationships, and the macro one is a critical-cognitive explanation of the antagonistic concepts of the competing discourses. The findings approve the efficiency of such a combination and demonstrate that the three discourses use metonymy to foreground the identity-related dimensions of their common other (Israel) in order to highlight its negative traits. Also the metonymic relationships are used by each of the three discourses to make a cliché of the actions of that other.
تبلیغات
