تأثیر ارزشیابی مشارکتی بر دانش واژگانی فارسی آموزان غیر ایرانی (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
با توجه به اهمیت و ضرورت ارزشیابی در آموزش و یادگیری زبان خارجی (دوم)، هدف از این پژوهش بررسی تأثیر ارزشیابی مشارکتی (خود-ارزیابی و همتا-ارزیابی) بر سطح دانش واژگانی فارسی آموزان غیرایرانی است؛ جامعه آماری این پژوهش، فارسی آموزان عرب زبان سطح پیشرفته مرکز آموزش زبان فارسی دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) بود که ۵۲ نفر از آنان به عنوان نمونه آماری به صورت تصادفی به دو گروه گواه و آزمایش (خود-ارزیاب و همتا-ارزیاب) انتخاب شدند. یک آزمون واژه محقق ساخته به صورت چهارگزینه ای به عنوان پیش آزمون برگزار شد. برگه آزمون گروه گواه به وسیله پژوهشگر تصحیح شد. در گروه خود-ارزیاب برگه های آزمون به همراه کلید پرسش ها و معنای واژگان در اختیار خود زبان آموزان قرار گرفت تا برگه خود را تصحیح کنند. در گروه همتا ارزیاب، همان روال گروه خود ارزیاب انجام شد؛ با این تفاوت که در این گروه، برگه های آزمون به صورت تصادفی در اختیار همکلاسی ها جهت تصحیح قرار گرفت. پس از گذشت دو هفته همان آزمون به عنوان پس آزمون دوباره برگزار شد و این بار فقط توسط خود مدرس تصحیح و نمرات پیش آزمون و پس آزمون تحلیل گردید. برای بررسی پایایی آزمون از دو روش ضریب کودر ریچاردسون و ضریب همبستگی نمرات پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. نتایج نشان داد که ضریب کودر ریچاردسون در سطح مطلوب 884/0 و میزان همبستگی بین نمرات پیش آزمون و پس آزمون نیز در حد مطلوب و معنا دار 923/0 بوده است؛ همچنین گروه آزمایش، یعنی گروه های خود-ارزیاب و همتا-ارزیاب در پس آزمون در مقایسه با گروه گواه به طور معناداری عملکرد بهتری داشتند و عملکرد گروه خود-ارزیاب در مقایسه با گروه همتا- ارزیاب عملکرد بهتری داشته است. بر این اساس مدرسان آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان می توانند افزون بر روش های سنتی ارزشیابی به منظور افزایش توانش زبانی فارسی آموزان از ارزشیابی های مشارکتی نیز استفاده کنند.The Effect of Participatory Evaluation on the Vocabulary Knowledge of Non-Iranian Persian Learners
The purpose of this study is the effect of participatory evaluation on the level of Persian lexical knowledge of non-Iranian students; The statistical population of this study was Arabic-language students of advanced level of Persian language teaching center of Imam Khomeini International University (RA), 52 of whom were selected as a statistical sample. These individuals were divided into control and experimental groups (self-evaluation group and peer-evaluation group). A word test was conducted in four options as a pre-test and then in the control group, the test sheet was corrected by the researcher. In the self-assessment group, the test sheets along with the key questions and the meaning of the words were provided to the learners themselves to correct their sheet. In the peer evaluation group, the same procedure was performed for the self-evaluation group, with the difference that in this group, test sheets were randomly given to classmates for correction. Then the worksheets and key questions were collected and after two weeks of the same test, it was held again as a post-test, and this time it was corrected only by the instructor himself, and then the pre-test and post-test scores were analyzed. The results showed that Richardson's coefficient of coefficient was 0.884 at the optimum level and the correlation between pre-test and post-test scores was 0.923. The results of this study show that the experimental group, the self-evaluation group and the peer-evaluation group in the post-test, compared to the control group, had significantly better performance and also the performance of the self-evaluation group was relatively better compared to the peer group. Based on the results of this study, it can be argued that self-evaluation and peer-evaluation, as alternative evaluation tools, help language learners to be independent and provide techniques for their learning.
تبلیغات
