تکنیک های طنز کودک در داستان های «حذاءالطنبوری و العرندس» کامل الکیلانی و «دیو دیگ به سر و نوش جون آقا بزه» فرهاد حسن زاده (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
طنز، شیوه ی هنرمندانه ی بیان اهداف و مشتمل بر تکنیک هایی است که در ادبیات معاصر عربی و فارسی، نمود بارزی داشته و نویسندگان بسیاری برای مقاصد خود از آن استفاده نموده اند؛ از جمله طنزپردازان می توان کامل الکیلانی و فرهاد حسن زاده را نام برد که در داستان های کودکانه ی خود، از واژگان و ترکیب های ساده مبتنی بر تکنیک های کاربرد زبانی و محتوای زبانی، بهره جسته اند؛ بنابراین در این جستار کوشیده ایم با بهره گیری از تحلیل محتوا، تکنیک های طنز کودک حذاءالطنبوری و العرندس از کامل الکیلانی و دیو دیگ به سر و نوش جون آقابزه از فرهاد حسن زاده را با روش تطبیقی مکتب آمریکایی، بررسی کنیم. یافته های پژوهش حاکی از این است که سادگی زبانی و تفاوت های لحنی در داستان های آن ها وجود دارد و کوچک سازی، بزرگ سازی، طنزگفتار، طنزموقعیت، تشبیه، تکرار، تضاد، ضرب المثل و کنایه از تکنیک های مشترک طنزپردازی در داستان های آن ها است و هر یک با تصویرسازی ذهنی، مبالغه، همانندسازی، انتخاب واژگان و ترکیب های متداول جامعه، تقابل و تکرار برای برجسته سازی، هدف خود را رویکرد تعلیمی، تربیتی و سرگرمی قرار داده اند، هر چند زبان فرهاد حسن زاده در طنز پردازی، ساده تر، کودکانه تر، عوام تر اما زبان کامل الکیلانی در بیان تشبیه و کیفیت زبانی، کامل تر است.Techniques of Humor in the Children’s Stories “Haza al-Tanbouri and al-Arands” by Kamel al-Kilani and “The Demon with a Pot on Its Head and Bon Appétit Mr. Goat” by Farhad Hassanzadeh
Humor is an artistic way of expressing goals and includes techniques that have been prominently used in contemporary Arabic and Persian literature by many writers. Among the satirists, we can mention Kamel al-Kilani in Arabic and Farhad Hassanzadeh in Persian literature, who use simple vocabulary and expression based on language usage techniques and language content in their children's stories. Therefore, the researchers have tried to use content analysis to examine the techniques of humor in the two children’s stories, “Haza al-Tanbouri and al-Arands” by Kamel Kilani and “The Demon with a Pot on Its Head and Bon Appétit Mr. Goat” by Farhad Hassanzadeh, based on the comparative method of the American school. The findings of the research indicate that there is linguistic simplicity and tonal differences in the two stories; however, both writers use common techniques of humor in their stories such as miniaturization, exaggeration, verbal humor, situational humor, simile, repetition, contrast, proverb, and irony. Both of them have a didactic and educational aim mixed with entertainment, which they try to attain by the use of mental imagery, exaggeration, choice of words and common expressions in the society. Nevertheless, Farhad Hassanzadeh’s language in humor is simpler and more common and childish, while Kilani’s language is more complete in terms of analogies and linguistic qualities.
تبلیغات
