بررسی و تحلیل نظام هندسیِ حاکم بر ساختار غزل حافظ (براساس رویکرد جامعه شناسیِ دیالکتیکی) (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
جامعه شناسی دیالکتیکیِ ادبیات را میتوان رویکردی تاریخی و کارکردگرا تلقی کرد که به دنبال اثبات تاثیر رخدادهای اجتماعی و طبقاتی جامعه بر ساختار آثار ادبی برجسته است. این رویکرد کل نگر و تعادل گراست به این معناکه نه متن ادبی را اصل میداند و نه تاریخ اجتماعی و طبقاتی را؛ بلکه به دنبال نشاندادن دیالکتیک این دو برهم است. با کاربست جامعه شناسی دیالکتیکِ تاریخی، میتوان غزلهای حافظ را یک سند تاریخی دانست و گفت که ساختار گسسته نمای غزلهای حافظ حاصل پریشانی طبقاتی دوران شاعر است. طنز حافظ نیز محصول بن بست های سیاسی، مطلق گرایی همچنین مطالبه مردم است؛ به این معنا که در جوامع استبداد زده استفاده از طنز رواج بیشتری پیدا میکند. همچنین صورخیال غزل حافظ – تشبیه عکس، بدل بلاغی، استعاره، تناقض نمایی و ...- نیز نتیجه جابجایی و تحریف ارزش های اجتماعی و طبقاتی است. تلقیق غزل عاشقانه و عارفانه، ایهام، ابهام در غزل حافظ نیز به ریاکاری و نقاق گسترده و عمومی برمیگردد. جفت های متقابل در ساختار غزلها نیز نشان دهنده خصومت، ستیز و ناسازگاریهای آشکار طبقاتی و اجتماعی است. در این مقاله با روش نظری و بررسی کیفی، تاثیر جامعه و ساختارهای هنری، ادبی حافظ، مورد بررسی قرار خواهد گرفت.Study and Analysis of Structure of Hafez's Sonnets (Based on the Approach of Dialectical Sociology)
The dialectical sociology of literature can be considered as an evolutionist, functionalist as well as constructionist approach that seeks to prove of social and class structures of society on the structure and context of literary works. This approach considers neither the literary work as a principle nor social and class consciousness; Rather it seeks to prove the influence,, and dialectic of them. Using the dialectical sociology of literature, Hafez's sonnets and their composition can be considered as a historical document and a product of society and class relations, and it can be said that the detached structure of Hafez's sonnets goes back to the social and class turmoil of the poet. Hafez's satire is also the product of the absolutism and tyranny. Also, the image of Hafez's sonnets - similes, paradoxes, etc. - is the result of displacement of social. The monotony of Hafez's sonnet shows the tyranny and absolutism. Structural polarization and confrontation reflect hostility, conflict, and class and social incompatibility. In this article, with a theoretical method and of course a qualitative study of the content, the effect and dialectical interaction of society on the comprehensive and meaningful structures of Hafez's sonnet will be studied and analyzed.
تبلیغات
