امام زمان به مثابه حجت باطنی در اندیشههانری کربن (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
معنویت شیعی در اندیشه هانری کربن از جایگاه والایی برخوردار است. وجه این والایی در این است که کربن بر این باور است که در تشیع، ارتباط با الوهیت و عالم قدسی به واسطه امام زنده همچنان محفوظ و پایدار است. به همین خاطر است که آموزه مهدویت در اندیشه کربن اهمیت ویژه ای دارد وکربن پذیرش معنویت شیعی را بدون پذیرفتن اندیشه مهدویت ناتمام می داند.او برای امام دوازدهم شأنی برتر قائل است،که همان ولایت بر تأویل و آشکار شدن باطن ادیان الهی است. هانری کربن ضمن تصدیق وجود مادی و آفاقی امام زمان، بر وجود انفسی و مثالی امام زمان تأکید بیشتری دارد. و اصراری بر واقعه ظهور به مثابه یک پدیده ای که روزی در عالم خارج اتفاق بیفتد، ندارد و تحقق آن را منوط به ذهن و ضمیر فرد مؤمن می داند. در اندیشه کربن، امام غایب در مقام اسوه و به عنوان پیشوای شخصی، انسان را به امام زمان موجود در درون هر فرد هدایت می کند.کربن این را به عنوان یک رابطه شخصی در نظر می گیرد و وجود امام را- هرچند در قالب حضوری غایبانه- نشانه گشودگی این دنیا به عالم قدس می داند.در این مقاله تلاش شده است که به تفصیل دیدگاه هانری کربن در باب وجود امام دوازدهم و چگونگی پیشوا بودن او در دوران غیبت و چگونگی تحقق یافتن ظهور مورد تحلیل و بررسی قرار گیرد.Imam Zaman as An Esoteric and Inner Proof in Henry Carbone's Thought
Shiite spirituality has a high place in Henry Carbone's thought. The facet of this exaltation is that Carbone believes that in Shiism, the connection with divinity and the holy world is preserved and stable through the living imam. It is for this reason that the teaching of Mahdism has a special carbon in its thought, and Carbon considers the acceptance of Shia spirituality incomplete without accepting the thought of Mahdism. For Imam, he is the highest rank of the twelve, which is the guardianship over the interpretation and transformation of the innermost of divine religions. While acknowledging the material and cosmic existence of Imam Zaman, Henry Carbone is more interested in the personal existence and example of Imam Zaman. And he does not insist on the emergence event as a phenomenon that will happen one day outside the world, and considers it dependent on the mind and conscience of the believer. In the position of Karbon, the absent imam in Aswah and as a personal leader guides man to the imam of time present within each person. It is the sign of the openness of this world to the world. In this research, Henry Carbone's view on the existence of the 12th Imam and how to be a leader during the time of absence and how to appear was analyzed in detail.
تبلیغات
