واکاوی ملاک های شرعی و علمی ولوج روح در جنین و نقش آن در تعیین مسئولیت کیفری (مقاله پژوهشی حوزه)
درجه علمی: علمی-پژوهشی (حوزوی)
آرشیو
چکیده
مسئله اصلی این پژوهش، بررسی چالش های موجود در تعیین زمان ولوج روح در جنین و نقش آن در تعیین احکام فقهی و قوانین کیفری مرتبط با سقط جنین است. ماهیت متافیزیکی روح و تعارض میان معیارهای شرعی و علمی، تعیین زمان دقیق ولوج روح را با دشواری مواجه ساخته است. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد تطبیقی، به دنبال واکاوی ملاک های شرعی و علمی ولوج روح در جنین است و از منابع فقهی، حقوقی و علمی بهره گرفته است. یافته های پژوهشی نشان می دهد که معیارهای موجود در تشخیص زمان ولوج روح، اغلب مبتنی بر شاخص های زمانی یا مفاهیم انتزاعی هستند که قابلیت سنجش عینی ندارند. این پژوهش، «حرکت ارادی جنین» را به عنوان معیاری نوین و قابل سنجش برای تشخیص ولوج روح معرفی می کند که نشانه ای از تکامل عصبی و حضور روح در جنین است. درنتیجه ، استفاده از معیار «حرکت ارادی جنین» می تواند ضمن حفظ سازگاری با اصول شرعی و یافته های علمی نوین، مبنای عینی تری برای تدوین قوانین کیفری دقیق تر و منصفانه تر در زمینه سقط جنین فراهم آورد و به هماهنگی بیشتر میان دیدگاه های شرعی و علمی در این حوزه منجر شود.An Analysis of the Jurisprudential and Scientific Criteria for Ensoulment in the Fetus and Its Role in Determining Criminal Responsibility
Objective : This study aims to explore the challenges in determining the time of ensoulment in the fetus and its significance in shaping Islamic legal rulings and criminal law concerning abortion. The metaphysical nature of the soul, along with the conflict between jurisprudential and scientific criteria, makes it difficult to pinpoint the exact moment of ensoulment. Method: Using a descriptive-analytical method and a comparative approach, this study examines the religious and scientific benchmarks for identifying the time of ensoulment. The research draws upon jurisprudential, legal, and scientific sources. Findings: Findings indicate that existing criteria for diagnosing the moment of ensoulment often rely on chronological indicators ornotions that lack empirical measurability. This paper introduces the “voluntary movement of the fetus” as a novel and measurable criterion, suggesting it as an indicator of neurological development and the presence of the soul. Conclusion: The adoption of voluntary fetal movement as a criterion may offer a more objective basis for developing precise and equitable criminal laws regarding abortion. It also helps to bridge the gap between Islamic jurisprudential views and modern scientific findings in this field.
تبلیغات
