بازنمایی جامعه شناسانه تعاملات زنان در رمان های محمد حجازی (هما، زیبا، پریچهر) براساس رویکرد کرس و ون لیون (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
هرچند مطالعات زیادی درباره زنان انجام گرفته، تحلیل کمیت و کیفیت مناسبات و تعاملات زنان در بسترهای گوناگون همچنان ناشناخته و در هاله ای از ابهام مانده است. یکی از مهم ترین زمینه های شناخت چنین تعاملاتی، پهنه گسترده رمان ها است. هدف مطالعه حاضر، تحلیل نحوه بازنمایی تعاملات و مناسبات زنان در رمان های سه گانه محمد حجازی مربوط به دوره پهلوی اول است. روش پژوهش، تحلیل گفتمان انتقادی با رویکرد نشانه شناسی اجتماعی کرس و ون لیون است. واحد تحلیل جمله و کانون تحلیل، مضامین مرتبط با انواع تعاملات زنان در رمان های مذکور است. یافته ها در سه بعد فرانقش بازنمودی، تعاملی و ترکیبی گزارش شده است. در کل می توان گفت انواع بازنمایی های زنان بیانگر رابطه ای تخاصمی بین دال های سه گانه دین، سنت و مدرنیته است. به تعبیری، هردو گفتمان سنتی و مدرنیته به موازات هم شکل دهنده هویت و تعاملات زنان هستند. زنان در دسته بندی های ضعیف- قوی، فعال- منفعل و فرادست- فرودست بازنمایی شده اند و روابط درون جنسیتی و بین جنسیتی متفاوتی را تجربه می کنند. نتیجه گیری کلی تحقیق این است که زنان داستان های حجازی ابژه های صرف و منفعل نیستند، بلکه بسته به جایگاهشان متفاوت عمل نموده و تاکتیک هایی را برای مقابله با جو اجتماعی مردسالارانه فراگیر اجرا می کنند؛ بنابراین همه زنان الگوهای کنشی و تعاملاتی مشابهی ندارند و انواع کارویژه ها و تعاملات آنان را نمی توان ذیل یک الگوی ارتباطی کلی و فراگیر ساده سازی کرد.The Sociological Representation of Women’s Interactions in Mohammad Hejazi's Novels (Homa, Ziba, and Parichehr) Based on the Approach of Kress and Van Leeuwen
Although many studies have been conducted about women, analyzing their interactions in various contexts almost remains unknown and shrouded in ambiguity. Undoubtedly, one of the most essential areas for increasing awareness of such interactions is exploring the content of novels. The main aim of the present study is to analyze the representation of women's interactions and relationships in Mohammad Hejazi’s three Novels (Homa, Prichehr, and Ziba), which were written during the first Pahlavi period. The research procedure employed was Kress and Van Leeuwen’s social semiotic approach, as well as critical discourse analysis. The unit of analysis was the "sentence," and the concentration was on identifying related statements and codifying them thematically. The research findings were presented in three dimensions: synthetic, interactive, and representational meta-roles. It is possible to assert that the triple signifiers of religion, tradition, and modernity are in an antagonistic relationship, as evidenced by the diverse representations of women. Therefore, it appears that both conventional and contemporary discourses are concurrently shaping the identities and interactions of women. Women are depicted in dual categories of superior/inferior, active/passive, and weak/strong. and undergo distinct “intra-gender” and “inter-gender” relationships. The overarching conclusion is that the women in Hejazi’s stories are not passive objects; rather, they act in a variety of ways in accordance with their positions and employ strategies to confront and resist the pervasive patriarchal social climate. Therefore, it is impossible to simplify the diverse manners and enforcements of all women under a general and all-encompassing communication pattern, as not all women exhibit similar interactional patterns.
تبلیغات
