سیامک اصلانی

زمینه و هدف: مدیریت بحران آب در شهرهای خشک و نیمه خشک، از جمله ایلام، به دلیل محدودیت منابع، افزایش جمعیت شهری و تغییرات اقلیمی، یکی از چالش های حیاتی و پیچیده محسوب می شود. این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل نقش و تأثیرگذاری کنشگران، همگرایی اهداف و پیشران های کلیدی مدیریت بحران آب، از رویکرد تحلیلی–اکتشافی مبتنی بر مدل مکتور بهره برده است. روش شناسی: در این مطالعه، ترکیبی از روش های کیفی و کمّی به کار گرفته شد؛ مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان حوزه آب، محیط زیست، مدیریت شهری و حکمرانی محلی، به شناسایی کنشگران و اهداف کلان و خرد مدیریت بحران آب منجر شد و داده های کمی از طریق ماتریس های اثرگذاری- وابستگی و همگرایی اهداف تکمیل گردید. یافته ها و نتایج: یافته ها نشان داد که شبکه مدیریت بحران آب ایلام دارای سلسله مراتب روشن و نقش های مشخص کنشگران تابع، میانجی و راهبردی است. مصرف کنندگان شهری نقش تابع و محدود دارند، شرکت های اجرایی میانجی و هماهنگ کننده هستند و استانداری ایلام و مدیریت منابع آب، نقش راهبردی و تعیین کننده دارند. نقشه فاصله خالص میان اهداف نشان دهنده همگرایی بالا میان اهداف قانونی، اجرایی و مشارکتی است و نقشه فاصله خالص میان کنشگران امکان شناسایی ائتلاف های بالقوه و نقاط تعارض را فراهم می کند. بر اساس این نتایج، هماهنگی میان کنشگران، اولویت بندی اهداف کلیدی، تقویت مشارکت مردمی و بهره گیری از نقش میانجی کنشگران اجرایی به عنوان راهکارهای مؤثر برای مدیریت بحران آب در ایلام پیشنهاد می شود. یافته ها علاوه بر ارائه چارچوب تحلیلی دقیق، می تواند راهنمای عملیاتی برای برنامه ریزی و سیاست گذاری پایدار منابع آب در سایر مناطق مشابه باشد.