احمد یوسفی هفشجانی

امنیت فضاهای شهری به عنوان سنگ بنای توسعه گردشگری پایدار شهری، پیش شرطی غیرقابل اجتناب برای جذب گردشگر و تضمین تداوم فعالیت این صنعت محسوب می شود. سرمایه گذاری در ارتقای ایمنی و امنیت شهری، علاوه بر ارتقای کیفیت زندگی شهروندان، به عاملی کلیدی در تقویت مزیت رقابتی مقصد، بهبود تصویر شهری و جذب سرمایه گذاری تبدیل می شود. بنابراین، واکاوی علمی نقش امنیت به عنوان یک پیش نیاز راهبردی، ضرورت گنجاندن آن در کانون سیاست ها و برنامه ریزی های کلان گردشگری شهری را بیش از پیش آشکار می سازد. هدف این پژوهش ارزیابی وضعیت شاخص ها و مؤلفه های مؤثر بر امنیت فضاهای شهری شهرکرد بوده که از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-تحلیلی است. داده ها با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و پیمایش میدانی گردآوری شد. جامعه آماری در بخش پیمایش شامل کلیه کاربران فضاهای گردشگری شهرکرد بالای ۱۵ سال (۱۴۸٬۶۱۷ نفر) بود که با استفاده از فرمول کوکران، ۳۸۳ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. جهت تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS استفاده گردید. یافته های سنجش وضعیت مؤلفه ها و شاخص ها نشان داد مؤلفه امنیت کالبدی با میانگین ۳.۱۰ در وضعیت متوسط به پایین قرار دارد که حاکی از ضعف در شاخص های کلیدی مانند نظارت فنی، طراحی فضایی و دسترسی به خدمات اضطراری است. در مقابل، امنیت محیطی با میانگین ۳.۱۳ در حد نسبتاً مطلوب ارزیابی شد که نشان می دهد زیرساخت های پایه تا حدی نیازهای اولیه گردشگران را برآورده می کنند. امنیت اقتصادی با میانگین ۳.۳۵ و امنیت اجتماعی با میانگین ۳.۷۲ به ترتیب در وضعیت مطلوب و بسیار مطلوب قرار داشتند.