سیده هاله مهدی زاده

با توجه به این که برخی پژوهشگران قرن بیست و یکم را قرن آسیا به ویژه شرق آسیا می نامند، بیانگر این است که جغرافیای سیاسی این قرن در کشاکش قدرت گیری ب ازیگران مختلف منطقه ای و بین المللی و همچنین تغییر موضع کمابیش قدرت از غرب به شرق جهان و یا از اروپا به آسیا می باشد. چین در منطقه شرق آسیا کشوری نوپدید می باشد که به دلیل ظرفیت های خود در دو الی سه دهه متاخر به ویژه در بُعد اقتصادی، مقام دوم را در جهان، به خود اختصاص داده و می توان گفت شرق آسیا امروزه یکی از پراهمیت ترین ارکان اقتصادی در نظام بین المللی می باشد. این وضعیت خواه ناخواه سایر قدرت ها از جمله ایالات متحده آمریکا را حساس نموده و به موازنه قوا با این قدرت نو ظهور وا داشته است. مجتمع های نظامی-صنعتی آمریکا با حضور در مناطق مختلف جهان به ویژه با حمایت از کشورهای درگیر با چین، منافع خود را تامین می کند. پرسش پژوهش این می باشد که امنیت دفاعی چین در برابر عملکرد مجتمع های نظامی-صنعتی ایالات متحده آمریکا چگونه تامین می شود؟ گردآوری داده ها به روش کتابخانه ای و یافته های تحقیق به شیوه ی توصیفی- تحلیلی، نشان می دهد که چین از سال 2000 به بعد با قدرت رو به رشد نظامی و با استراتژی جوان سازی ملت بزرگ چین، بهبود قدرت ملی همه جانبه دولت، تسریع نوسازی و تقویت ارتش آزادیبخش خلق و استراتژی توسعه همجوشی نظامی-مدنی، توانسته کادرهای امنیتی خود را در طیف کاملی از زمینی، هوایی، دریایی و همچنین هسته ای، فضایی، جنگ الکترونیک و عملیات فضای سایبری در مقابل اثرات مجتمع های نظامی - صنعتی تقویت کند.