امیرحسین عرب زاده

کشور ایران در دهه های اخیر تحولات عمده ای را در زمینه اقتصادی و اجتماعی تجربه کرده است. این تحولات موجب تغییر در تعداد، ساختار و پویایی جمعیت ایران شده است. هدف این مطالعه بررسی آسیب های نظام سیاست گذاری و تقیینی جمعیتی ایران ازطریق روش کیفی و مصاحبه با 20 نفر از متخصصین حوزه جمعیت و مرتبط با آن است. ازآنجا که موضوع پژوهش، تخصصی است. براین اساس روش نمونه گیری هدفمند با لحاظ کردن اشباع نظری، مدنظر قرار گرفت. پس از جمع آوری داده ها و استخراج مقوله ها در چهارچوب هدف پژوهش با تکیه بر نظرکارشناسان و نخبگان، 24 مفهوم و مقوله جزئی و هفت مقوله اصلی شناسایی شدند. این مقولات عبارتند از: نبود سیاست گذاری درست و منطقی برای همه اقشار جامعه، عدم توجه به شاخص های امیدبخش جمعیتی، تأکید بیشتر بر سیاست های مستقیم تا سیاست های غیرمستقیم، توجه به واقعیت های جامعه از طریق پژوهش، تأکید بر سیاست های جمعیتی به صورت مستقیم و ایجاد کنش منفی در مردم، توجه به توانمندسازی جوانان و نقص در اجرای سیاست های جمعیتی. براساس نتایج تحقیق در امر قانون گذاری جمعیتی توجه به سیاست های غیرمستقیم  بیشتر از سیاست های مستقیم در تحقق اهداف جمعیتی کشور تأثیرگذار است.