مظاهر عادل نیا

دادرسی و محاکمه غیابی به عنوان مسئله ای مهم، چالش برانگیز و مورد بحث در نظامهای حقوقی معاصر از یک طرف و در دیوان های کیفری بین المللی و حقوق داخلی کشورها از سوی دیگر، مطرح می باشد. هر کدام از نظامهای دادرسی کیفری برای مجاز یا ممنوع دانستن محاکمات غیابی ، دلایل و توجیهاتی دارند. با هدف بررسی و تطبیق محاکمه غیابی در حقوق کیفری بین المللی با حقوق کیفری ایران در این مقاله تلاش شده تا موضوع صدور احکام غیابی و مبانی و آثار آن در حقوق کیفری بین الملل و حقوق ایران مورد پژوهش و بررسی قرار گیرد.در مقاله حاضر که به روش توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از منابع و متون کتابخانه ای به انجام رسیده است، این نتیجه حاصل شد که ممنوعیت محاکمه غیابی که در حقوق بین الملل کیفری مورد توجه قرار گرفته است یکی از بارزترین اموری است که محاکمه منصفانه را تضمین می کند.