سید فتاح ابراهیمی

هدف این مقاله بررسی سیاستگذاری های تنظیم گری حقوقی بازار مالی با تغییر ساختار حکومتها در سطح بین المللی است. یافته ها نشان می دهد که تنظیم گری وسیله ای برای اعمال حاکمیت دولتهاست که مداخله حکومت برای ایجاد منافع عمومی در بازار و اقتصاد را با بکارگیری روشهای متنوع مقررات گذاری و سیاستگذاری منجر می شود. دولت رفاه اقدام به خدمات بدون واسطه دولتی کرده، با تنظیم گری مستقیم، خود مجری حکومت بود اما با تغییر سیستم حکومتها به دولت- تنظیمی دولتها بطور غیرمستقیم در امور اقتصادی و مالی نظارت می کردند و نهادهای مقررات گذار دولتی نقش تنظیم گر را بازی می کردند. اما با ایجاد دولت فراتنظیم گر این روند تغییر کرده، تنظیم گری بازار و مقررات گذاری اقتصادی به ارگانهای خود فرمان مستقل واگذار و دولت تنها به نظارت بر این تنظیم گران می پردازد.