کامران احسانی

امنیت انسانی و توسعه پایدار هر دو در زمره مفاهیم انسان گرا و مهم ترین وجه مشترک آنها، این است که هر دو پارادایم، متضمن ایده هایی جهت حمایت از انسان و حقوق وی می باشند و حول موضوع انسان و حمایت از حقوق وی هم پوشانی دارند. ضمن توجه به تقدم و تاخر طرح امنیت انسانی و توسعه پایدار به لحاظ مباحث نظری و ظهور آن دو در نظام حقوق بین الملل، مساله این است که چگونه و در چه زمینه ای امنیت انسانی و توسعه پایدار در نظام حقوق بین الملل با یکدیگر در تعامل هستند. بررسی چگونگی تعامل توسعه پایدار و امنیت انسانی امری است که مدنظر می باشد و در این مقاله تلاش می شود تا ارتباط این دو پارادایم و تاثیر و تاثر هر کدام بر یکدیگر بررسی شود. شایان ذکر است که امنیت زیست محیطی به عنوان یکی از ابعاد هفت گانه امنیت انسانی، نقش کلیدی در دستیابی به توسعه پایدار ایفا می کند و توسعه پایدار بدون تامین امنیت زیست محیطی امری غیر ممکن است. واژگان کلیدی: امنیت، توسعه، نظام حقوق بین الملل، امنیت انسانی .