کندوکاوی بر انگاره مفهومی شهر اکولوژیک مبتنی بر نقش انرژی تجدیدپذیر(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
مقدمه: در دهه های اخیر این مسئله که بدون داشتن سیاره ای سالم، آینده قابل زیستی برای انسان ها وجود نخواهد داشت، ذهن بیشتر بشر را به خود مشغول کرده است. شهر و زندگی شهری بدون حامل های انرژی و زیرساخت تجدیدپذیر بخصوص شبکه هایی تأمین آب و تأسیسات شبکه و تصفیه خانه های فاضلاب غیرقابل تصور است. شبکه های زیرساختی بیش از هر دستاورد مدرن دیگر دوران صنعت بر شکل شهرها و رابطه انسان مدرن با محیط و طبیعت پیرامونش تأثیر گذارده و موجب احیا و اصلاح شهرهای جهان به سوی بوم شهرهای پایدار و اکولوژیک شده است. هدف: این پژوهش کاوشی چارچوبی در درک بهتر چگونگی ارتباط انسان، شهر و محیط طبیعی و انرژی است. روش شناسی: روش تحقیق از نوع نظری و مبتنی بر بررسی روابط قیاسی (پارادایم تفسیرگرایی) و از روش کیفی تحلیل تم که یک روش معتبر، در استخراج و تحلیل و تصحیح چندباره داده است بهره گرفته شده است. قلمرو جغرافیایی پژوهش: مکان و نمونه موردمطالعه شهر قزوین است و شاخصه ها و ابعاد مرتبط با شهر اکولوژیک در جامعه و بعد جغرافیایی و حد کالبدی و حوزه نفوذ با ابعاد بوم شهری، مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته و نتایج سعی کرده است در تعمیم به جامعه مشابه و گسترش آن آگاهی و یاری رساند. یافته ها و بحث: با 14 نفر از صاحب نظران و خبرگان دانش شهری مصاحبه نیمه ساختاریافته برگزار و مفاهیم مؤثر بر شهر و شهرسازی اکولوژیک از جمله مفهوم شهرسازی اکولوژیک، باغ شهر، اکوپولیس، شهرسازی منظر، انسان شناسی اکولوژیک، کارایی انرژی تجدیدپذیر و بوم شهر مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه گیری: با شناسایی 42 کد اولیه و 6 تم اصلی و 34 تم فرعی، نتایج حاکی از آن است که شهر اکولوژیک از مفاهیم اساسی در شهرسازی است و هر زمان که عملکرد این زیست بوم های کوچک بهبود یابد، شهرها اکولوژیک تر و کیفیت زندگی انسان ها در پیوند این سیستم ها با محیط شهری و منابع انرژی و فرایندهای محیط ارتقایافته و نیل به توسعه پایدار هموار می گردد.