مهدی اسماعیلی بیدهندی

یکی از چالش های مهم سازمان ها، چگونگی حمل ونقل کارکنانشان به محل کار می باشد. دسترسی قابل قبول به سیستم حمل ونقل عمومی می تواند، منجر به ترغیب افراد و کارکنان سازمان ها به استفاده از آن به جای خودرو شخصی شود. اما متأسفانه، وضعیت این سیستم مناسب نبوده و تعداد قابل توجهی از افراد، از خودرو شخصی استفاده می کنند. امری که آثار سوء زیادی را با خود به همراه خواهد داشت؛ مانند: آلودگی هوا، افزایش ترافیک شهری و ازدحام، زمان ازدست رفته، افزایش مصرف بنزین، فقدان جای پارک و غیره. سازمان های مختلف به جز اهداف اقتصادی و خدماتی خود، می بایست عهده دار مسئولیت اجتماعی در قبال محیط زیست و جامعه پیرامون خود باشند. بنابراین تشویق کارکنان به استفاده از گزینه هم پیمایی می تواند گزینه قابل قبولی برای اجرای هر چه بهتر مسئولیت اجتماعی و حفاظت از محیط زیست باشد. این تحقیق بر آن است تا شکاف میان آلودگی هوا و ترافیک و حلقه مفقوده مسئولیت اجتماعی را در شهر تهران موردبررسی قرار دهد. لذا ابتدا با استفاده از روش استخوان ماهی، به بررسی علل شکل گیری هم زمان آلودگی هوا و ترافیک و سپس با روش SWOT به ارزیابی روش کارپولینگ پرداخته است. بر اساس نتایج ارزیابی، نقاط قوت و فرصت به ترتیب با امتیاز 077/3 و 224/3 بالاترین امتیاز را کسب، پس ازآن تهدیدات و ضعف ها با امتیاز 932/2 و 852/2 کمترین امتیاز را کسب کردند. با توجه به این نتایج، اتخاذ استراتژی تهاجمی یعنی استفاده حداکثری از فرصت ها به همراه نقاط قوت ضروری می باشد.

The purpose of this study was to investigate the relationship between "Tehran Teachers' Attitude toward Environmental Education" and their "Readiness for Environmental Education to Students." This descriptive-sectional study was implemented on 127 primary school teachers in Tehran who were selected by stratified sampling and appropriate allocation and randomly selected in each class. Thus, among the primary schools of education, ten schools were selected and in each school, the samples randomly assigned among teachers of the first, second, third, fourth, fifth and sixth grades. To determine the attitude and readiness level, the quantitative score of the questions was used and the score was categorized into three groups of good, moderate and weak based on the 100% possible score. Pearson correlation coefficient was used to determine the correlation of the parameters. The results show that 19.68% of teachers have a good attitude level and other teachers have a moderate to low level of attitude and 13.31% of good preparation and other teachers have a moderate to low level of environmental education. Also, the correlation coefficient between the"attitude" and"preparedness" of the teachers for environmental education is 0.738, although the correlation is not complete, in this case, the coefficient of determination is 0.545, which indicates a reasonably good correlation. The main reasons for this level of attitude and readiness and the relation between these two parameters are environmental media disputes and social networks in recent years, which required primary education.