مهسا بدری

این مقاله به مطالعه برساخت سینمایی کودک آزاری جنسی می پردازد و به دنبال پاسخ به این سؤال است که سینمای کودک و نوجوان چگونه کودک آزاری جنسی را به تصویر می کشد و از این طریق چه دیدگاهی را در مورد آن شکل می دهد؟ در این پژوهش، برساخت سینمایی کودک آزاری جنسی در فیلم های «بدوک»، «دان»، «بچه های نفت»، «دختری با کفش های کتانی»، «من ترانه 15 سال دارم»، «مرثیه برف»، «گیس بریده»، «دختران»، «گنجشکک اشی مشی» و «پدر آن دیگری» با استفاده از نظریه «فرهنگ بصری» میرزوف و روش تحلیل محتوای کیفی مورد تحلیل قرار گرفته اند. یافته های این پژوهش نشان می دهند، سینمای کودک و نوجوان دربرگیرنده دیدگاهی است که درزمینه رفتارهای تهاجمی، مانند تجاوز و بهره کشی جنسی علیه دختران، تفسیر جنسیت زده و نگاه ساده انگارانه دارد که تثبیت کننده نگاه های محدود و کلیشه ای به موضوع است؛ اما این دیدگاه، درزمینه کودک همسری، باور فرهنگی را به چالش می کشد و قادر است به عاملی برای تغییر در باورهای رایج درزمینه کودک همسری عمل کند.

در این پژوهش ساختار روایی انیمیشن ها و بازی های رایانه ای معادل آن ها به منظور شناخت چگونگی ارتباط این دو ساختار با یکدیگر، مورد مقایسه قرار گرفته اند. در این تحقیق ترکیبی از نظریات کلود لوی-استروس و ولادیمیر پراپ به عنوان تکیه گاه نظری تحقیق مورد استفاده قرار گرفته است. پیش از هر چیز با تکیه بر نظریه کلود لوی- استروس ساختارمندی روایت ها پیش فرض قرار داده شده که بر اساس آن، ساختار روایت ها، معناهای خاصی را برای حل نمادین تناقضات تولید می کنند. تحلیل همنشینی و مطالعه نحوه چینش عناصر درون ساختار روایت، با تکیه بر روایت شناسی پراپ صورت گرفت و تحلیل جانشینی به منظور تعیین چیستی معنای متن، با تکیه بر تقابل های دوجزئی لوی-استروس، صورت گرفت. روش شناسی تحقیق حاضر مبتنی بر مطالعه ساختارمند متن صورت گرفت که در این راستا، روشی که ولادیمیر پراپ در روایت شناسی به کار بسته است، راهنمای عمل قرار گرفته است. این تحقیق نشان می دهد که ساختار روایی بازی های رایانه ای با ایجاد تغییراتی در ساختار روایی انیمیشن ها ، الگوی روایی آن را که مبتنی بر قضاوتی ارزشی است، به الگویی مبتنی بر وظایف ارزشی تغییر می دهد. بر این اساس شیوه و روشی برای زندگی در انیمیشن ها مورد قضاوت ارزشی مثبت قرار گرفته و به عنوان راه حلی نمادین میان خوب و بد ارائه می گردد. این شیوه و روش در بازی های رایانه ای معادل آن انیمیشن ها، به عنوان وظایفی ارزشی بر دوش بازیکن قرار می گیرند که عاملی برای ایجاد پایبندی به معنای روایت انیمیشن ها است.