آرشیو

آرشیو شماره‌ها:
۲۸

چکیده

Pronunciation remains a persistent challenge for English as a foreign language (EFL) learners. This is particularly important in contexts where segmental/suprasegmental features differ from those of learners’ first language. Translanguaging is widely recognized as a beneficial pedagogical approach in language education. It is defined as learners’ strategic use of their full linguistic repertoire, including first and additional languages, to support meaning-making and learning. However, its application to pronunciation instruction has received limited empirical attention. This quasi-experimental mixed-methods study examined the effectiveness of translanguaging-based instruction in developing Iranian EFL learners’ segmental/suprasegmental pronunciation features and explored participants’ perceptions of this approach. Twenty upper-intermediate Iranian EFL students were assigned to the experimental and control groups. Over 27 instructional sessions, the experimental group received translanguaging-based pronunciation instruction, while the control group followed a communicative English-only approach. Data were collected through pretest–posttest pronunciation tasks, acoustic analysis using Praat, and semi-structured interviews, and they were analyzed using non-parametric statistical tests and thematic analysis. The quantitative results revealed significant improvements in several suprasegmental features, including linking, epenthesis, deletion, sentence stress, and word stress, whereas gains in segmental features were limited. Acoustic analysis indicated significant changes in F2 onset frequencies for the diphthongs /oʊ/ and /eɪ/. Qualitative findings showed that students perceived translanguaging as enhancing comprehension and reducing anxiety. They also reported it created a more supportive learning environment and varied in effectiveness across pronunciation features. Findings suggest translanguaging is particularly effective for suprasegmental pronunciation development and offers pedagogical value for creating a learner-centered EFL pronunciation instruction.

بررسی اثربخشی به کارگیری رویکرد ترنسلنگویجینگ در آموزش ویژگی های تلفظی مسئله ساز به زبان آموزان ایرانی زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی

تلفظ همواره یکی از چالش های پایدار برای زبان آموزان انگلیسی به عنوان زبان خارجی (EFL) بوده است؛ به ویژه در بافت هایی که ویژگی های آواییِ بخش واحدی (segmental) و فرا بخش واحدی (suprasegmental) زبان مقصد با زبان اول زبان آموزان تفاوت های اساسی دارد. در سال های اخیر، ترنس لنگوئجینگ به عنوان رویکردی سودمند در آموزش زبان به طور گسترده مورد توجه قرار گرفته است. این رویکرد به استفاده ی راهبردی زبان آموزان از کل ذخیره ی زبانی خود، شامل زبان اول و زبان(های) اضافی، به منظور حمایت از معناپردازی و یادگیری اشاره دارد. با این حال، به کارگیری ترنس لنگوئجینگ در آموزش تلفظ تاکنون با کمبود پژوهش های تجربی مواجه بوده است. پژوهش حاضر که از نوع نیمه آزمایشی با روش آمیخته (کمّی–کیفی) است، اثربخشی آموزش مبتنی بر ترنس لنگوئجینگ را در توسعه ی ویژگی های تلفظی بخش واحدی و فرا بخش واحدی زبان آموزان ایرانی EFL بررسی کرده و همچنین به واکاوی ادراکات و دیدگاه های شرکت کنندگان نسبت به این رویکرد پرداخته است. بدین منظور، بیست زبان آموز ایرانی در سطح بالاتر از متوسط به صورت غیرتصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. طی ۲۷ جلسه ی آموزشی، گروه آزمایش آموزش تلفظ مبتنی بر ترنس لنگوئجینگ دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل از رویکرد ارتباطی با تأکید بر استفاده ی انحصاری از زبان انگلیسی پیروی نمود. داده ها از طریق تکالیف تلفظی پیش آزمون و پس آزمون، تحلیل آکوستیکی با استفاده از نرم افزار Praat و مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری شدند و با بهره گیری از آزمون های آماری ناپارامتریک و تحلیل مضمون مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته های کمّی نشان داد که بهبودهای معناداری در چندین ویژگی فرا بخش واحدی، از جمله پیوند آوایی (linking)، تکیه (stress) و کاهش آوایی (reduction) حاصل شده است، در حالی که پیشرفت در ویژگی های بخش واحدی محدود بود. نتایج تحلیل آکوستیکی نیز تغییرات معناداری را در فرکانس آغازین F2 برای دوتایی های واکه ای /oʊ/ و /eɪ/ نشان داد. یافته های کیفی حاکی از آن بود که زبان آموزان ترنس لنگوئجینگ را عاملی مؤثر در افزایش درک مطلب و کاهش اضطراب دانسته و معتقد بودند این رویکرد به ایجاد محیط یادگیری حمایتی تر کمک می کند. آنان همچنین گزارش کردند که میزان اثربخشی ترنس لنگوئجینگ در میان ویژگی های مختلف تلفظی متفاوت است. به طور کلی، نتایج این پژوهش نشان می دهد که ترنس لنگوئجینگ به ویژه برای توسعه ی تلفظ فرا بخش واحدی مؤثر است و از ارزش آموزشی قابل توجهی در ایجاد آموزش تلفظی فراگیر و زبان آموزمحور در بافت EFL برخوردار است.

تبلیغات