La démocratie religieuse iranienne : potentiel de transposition dans le monde musulman
آرشیو
چکیده
La démocratie religieuse, telle qu’elle a émergé en Iran, constitue l’une des innovations fondamentales de la République islamique. Le but de cet article est de savoir si le modèle iranien de démocratie religieuse peut être appliqué à d'autres contextes nationaux, notamment dans les pays à majorité sunnite, ou s’il s’agit d’un modèle strictement ancré dans la tradition chiite. En outre, si ce modèle s’avère applicable aux pays non chiites, il convient alors d’en élucider les modalités d’interprétation et de mise en œuvre. Les résultats de cette recherche indiquent que le modèle de démocratie religieuse mis en œuvre en Iran, en tant que théorie fondée sur les enseignements coraniques et religieux, peut être adapté aux autres pays du monde islamique, à condition de prendre en compte les spécificités socioculturelles propres à chaque société. Cet article propose une analyse de cette problématique à travers une double approche : historique et coranique. Outre la méthode documentaire, il mobilise également la méthode déductive, telle qu’elle est élaborée dans la logique et les fondements du fiqh.مردم سالاری دینی در ایران و امکان کاربست آن در جهان اسلام
مردم سالاری دینی به سبکی که در ایران پا به منصه ظهور گذاشته، یکی از ابتکارات جمهوری اسلامی است. مسئله مقاله حاضر آن است که آیا مردم سالاری دینی که در ایران رخ داده، امکان کاربست آن برای دیگر کشورها از جمله کشورهای سنی نشین وجود دارد یا مردم سالاری دینی صرفاَ یک مدل شیعی است. و اگر برای کشورهای غیرشیعی هم کاربرد دارد، چگونه می توان آن را تبین نمود. یافته تحقیق حکایت از آن دارد که الگوی مردم سالاری دینی که در ایران به اجرا درآمده، از آنجاکه نظریه و الگویی قرآنی و دینی است، امکان کاربست آن در سایر کشورهای جهان اسلام، با لحاظ ویژگی های جامعه شناختی هر کشور، وجود دارد. در مقاله حاضر، این مسئله با دو رویکرد تاریخی و قرآنی تبیین می شود. علاوه بر روش استنادی، مقاله، از روش دلالت هم بهره می برد که در منطق و اصول فقه تبیین شده است.
تبلیغات
