حق استراحت و تفریح به عنوان حقی بشری (مقاله پژوهشی دانشگاه آزاد)
درجه علمی: علمی-پژوهشی (دانشگاه آزاد)
آرشیو
چکیده
حق استراحت و فراغت از جمله حق های بشری است که در فهرست اعلامیه جهانی حقوق بشر مورد عنایت تدوین کنندگان این سند بین المللی قرار گرفته است. مروری بر مذاکرات دولت ها پیرامون پیش نویس اعلامیه جهانی حقوق بشر، به عنوان محل زایش این حق، به روشنی تردید آنان را در حق شماردن این موهبت الهی ترسیم می کند. حقیقت این است که توافق بازیگران اولیه در مرتبت حق بشری دانستن استراحت و تفریح نتوانسته چنان که باید پاسدار قداست ذات بشری بوده و لجامی بر قدرت افسار گسیخته حکمرانان نهد. از این روی، روشنفکران از منظر قلسفی، اجتماعی، حقوقی و ... در تلاش برای اثبات حق استراحت و فراغت در زمره حقوق بشری برآمده و به نظریه پردازی در این باره مبادرت کرده اند. ناگفته پیداست ترفیع این حق به مرتبه حق های بشری به ما هو ضمانت اجرای آن را تحکیم و آزادی عمل دولت ها را تحدید می کند. در این میان، بررسی متون اسلامی شاهد این مدعاست که دین اسلام از همان اوان به حق شادی، استراحت و تفریح توجه ویژه مبذول داشته و آیات و روایات فراوانی به این مهم اختصاص یافته اند؛ به گونه ای که این حق همواره عامل سازندگی ابعاد مختلف انسان تلقی گردیده است. با وجود این، سوال اصلی این است که آیا استراحت که جزیی از حیات هر شخص است باید به عنوان یک حق شمرده شود؟ این نگارش با روش توصیفی - تحلیلی نشان می دهد که استراحت و تفریح باید به عنوان یک حق برای همه و نه صرفاً کسانی که کار می کنند مورد شناسایی قرار گیرد زیرا از آنجایی که حقوق انسانی تفکیک ناپذیر هستند عدم وجود این حق، سایر حقوق بشر مانند حق بر سلامت و در نتیجه حق بر حیات را تحت تأثیر قرار می دهد.The Right to Rest and Recreation as a Human Right
The Right to rest and leisure is one of the human rights considered in the list of the Universal Declaration of Human Rights by the drafters of this international document. An overview of the government’s negotiations regarding the draft of the Human Rights Declaration, as the birthplace of this right, clearly depicts their doubts about counting this divine gift as a right. The truth is the agreement of the first international actors in considering rest and recreation as a human right has not been able to guard the sanctity of human nature and curb the unbridled power of the state. Thus, Intellectuals have attempted to establish the right to rest and leisure as fundamental rights from a philosophical, social, moral and ... point of view and presented theories about this. Promoting this right to the rank of primary rights by itself strengthens the guarantee of its implementation and limits the power of states. In the meantime, review of Islamic text witnesses that Islam has given special attention to leisure, rest and recreation right since then and many verses and sayings are dedicated to this task; so that this right has been always considered a constructive factor of different dimensions of man. However, the main question is that should rest which is a part of every person’s life be considered as a right? This research shows with a descriptive-analytical method that the rest and recreation should be recognized as a right for everyone not only for those who work since human rights are Indivisible, the absence of this right affects other human rights like the right to health and consequently the right to life.
تبلیغات
