تبیین رویکرد تربیت اخلاقی ملا احمد نراقی و مقایسه آن با رویکرد تربیت اخلاقی در اسناد بالادستی آموزش و پرورش (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
هدف این پژوهش تبیین رویکرد تربیت اخلاقی ملااحمد نراقی و مقایسه آن با رویکرد تربیت اخلاقی مورد نظر در اسناد بالادستی آموزش وپرورش بوده است. در این راستا، از روش تحقیق کیفی مقایسه تطبیقی جرج بردی بهره گرفته شده که به شناسایی و میزان توجه به مؤلفه تربیت اخلاقی و دریافت وجوه شباهت یا اختلاف بین این دو رویکرد می پردازد. بنابراین، پژوهش حاضر می تواند به بهبود رویکردهای تربیتی در سیستم آموزشی کشور کمک کند. یافته ها مبین این مطلب است که همواره تأکید بر اهمیت تربیت اخلاقی و تأثیر آن بر همه جنبه های زندگی انسان، میان اندیشه های ملااحمد نراقی و دیدگاه اسناد بالادستی آموزش وپرورش وجود داشته است. اما، در رویکرد ملااحمد نراقی توجه به جنبه های فردی در تربیت اخلاقی پررنگ تر بوده است. همچنین تأکید بر عادت و تلقین در مراحل ابتدایی تربیت ازجمله نکات اساسی موردنظر ایشان است، بدین لحاظ رویکرد ایشان رویکردی مستقیم به تربیت اخلاقی بوده و به رویکرد تربیت منش نزدیک است. درحالی که رویکرد تربیت اخلاقی مورد نظر در اسناد بالادستی آموزش وپرورش را می توان تلفیقی از چند رویکرد تبیین ارزش ها، رویکرد تحلیل ارزش ها، رویکرد غیرمستقیم یا رویکرد تلویحی و ضمنی و رویکرد تربیت منش دانست.Explicating Mullā Ahmad Narāqī’s Approach to Moral Education and Its Comparison with the Approach to Moral Education in the Upstream Documents of the Educational System
The aim of this research is to explicate Mullā Ahmad Narāqī’s approach to moral education and to compare it with the approach to moral education outlined in the upstream documents of the educational system. To this end, George Brady’s comparative qualitative method was employed, which identifies the degree of attention given to moral education components and reveals similarities or differences between the two approaches. Accordingly, this study can contribute to the improvement of educational approaches in the country’s schooling system. The findings indicate that both Narāqī’s thought and the upstream documents consistently emphasize the importance of moral education and its impact on all aspects of human life. However, Narāqī’s approach places greater focus on the individual dimension of moral education. His stress on habit formation and suggestion in the early stages of moral training is among the essential points he considered, which makes his approach a direct model of moral education and closer to the character education approach. In contrast, the approach to moral education in the upstream documents of the educational system can be regarded as an integration of several approaches, including the inculcation of values, value analysis, the indirect or implicit approach, and character education.
تبلیغات
