تدوین بسته قصه گویی مبتنی بر قصه های کهن و تأثیر آن بر مهارت های شناختی و اجتماعی کودکان دیرآموز (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
پژوهش حاضر با هدف تدوین بسته ای از قصه گویی مبتنی بر قصه های کهن و بررسی تأثیر آن بر مهارت های شناختی و اجتماعی کودکان دیرآموز انجام شد. این مطالعه با رویکرد آمیخته صورت گرفت؛ در بخش کیفی، از مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۰ نفر از اساتید روان شناسی و متخصصان ادبیات کودک استفاده شد و در بخش کمی، ۳۰ دانش آموز دیرآموز ابتدایی در شهرستان جهرم به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون شرکت کردند. آموزش بسته قصه گویی طی ۳۰ جلسه برای گروه آزمایش اجرا شد. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون هوش وکسلر ۵ (WISC-V) و پرسش نامه مهارت های اجتماعی گرشام و الیوت (1990) بود. در بخش کیفی، مضامین اصلی و فرعی مرتبط با رشد مهارت های کلامی، شناختی و اجتماعی استخراج شد. یافته ها نشان داد آموزش بسته قصه گویی بر بهبود خرده مقیاس های مهارت های شناختی (درک مطلب کلامی، استدلال، حافظه فعال، سرعت پردازش) و مهارت های اجتماعی (خودکنترلی، همدلی، ابراز وجود، همکاری) اثر معناداری دارد. در نتیجه، بسته قصه گویی مبتنی بر قصه های کهن می تواند رویکردی مؤثر برای ارتقای توانایی های شناختی و اجتماعی کودکان دیرآموز در دوره ابتدایی باشد.Developing a storytelling package based on ancient tales and its impact on the cognitive and social skills of slow-learning children
The present study aimed to design a storytelling program based on ancient tales and to examine its effect on the cognitive and social skills of slow-learning children. The research used a mixed-methods approach: in the qualitative phase, semi-structured interviews were conducted with 10 university psychology professors and children’s literature experts from Jahrom, selected through purposive sampling. In the quantitative phase, 30 slow-learning primary school students from Jahrom participated in a quasi-experimental design with pre-test and post-test control groups. The storytelling program was implemented for the experimental group over 30 sessions. Data collection tools included the Wechsler Intelligence Scale for Children–Fifth Edition (WISC-V) and the Social Skills Rating System by Gresham and Elliott (1990). The qualitative analysis identified main and subthemes related to the development of verbal, cognitive, and social skills. Findings showed that the storytelling program significantly improved subscales of cognitive skills (verbal comprehension, reasoning, working memory, and processing speed) and social skills (self-control, empathy, assertiveness, and cooperation). Overall, the storytelling package based on ancient tales proved to be an effective approach for enhancing the cognitive and social abilities of slow-learning primary school children
تبلیغات
