بررسی تأثیر تکانه های مخارج دولتی بر بهره وری کل عوامل تولید: آزمون نظریه رشد نامتوازن بهره وری بامول در کشورهای منتخب درحال توسعه (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
هدف اصلی مقاله حاضر، بررسی اثر تکانه های مخارج دولتی بر بهره وری کل عوامل تولید به همراه آزمون نظریه رشد نامتوازن بهره وری بامول در کشورهای منتخب درحال توسعه طی دوره زمانی 2003-2019 است. در این مطالعه بهره وری کل عوامل تولید به روش هیکس- مورستین محاسبه شده است. همچنین از روش خودرگرسیون برداری عامل افزوده جهت بررسی اثر تکانه ها استفاده شده است. ازآنجایی که رشد پایدار اقتصادی، علاوه بر افزایش در سرمایه گذاری و نیروی کار، از طریق افزایش بهره وری نیز امکان پذیر است و همچنین در بسیاری از کشورهای درحال توسعه، دولت بازیگر اصلی اقتصاد است و مخارج دولت می تواند بر بهره وری تأثیر داشته باشد، نیاز است اثر تکانه های مخارج دولت بر بهره وری کل عوامل تولید مورد بررسی قرار گیرد. توابع واکنش آنی حاصل از برآورد مدل نشان می دهد که یک تکانه مثبت در مخارج جاری و یارانه ها، منجر به کاهش بهره وری کل عوامل تولید می شود. تابع واکنش آنی حاصل از یک تکانه مثبت در بهره وری کل عوامل تولید ابتدا مخارج سرمایه ای را در کوتاه مدت افزایش داده اما بعد از فصل چهارم، منجر به کاهش مخارج سرمایه ای دولت می شود که مؤید برقراری نظریه رشد نامتوازن بهره وری بامول، مبتنی بر وجود رابطه بین افزایش بهره وری کل عوامل تولید و افزایش مخارج تولید کالاهای عمومی و به دنبال آن کاهش مخارج تولید کالاهای سرمایه ای توسط دولت است. باتوجه به نتایج این مقاله پیشنهاد می شود جهت رشد بهره وری کل عوامل تولید، به جای افزایش مخارج جاری، سهم بیشتری از بودجه را به پروژه های زیرساختی و تحقیق و توسعه اختصاص دهند. با توجه به اثر منفی یارانه ها بر بهره وری، بازنگری در سیاست های حمایتی و هدایت یارانه ها به بخش های مولّد (مانند آموزش، مهارت آموزی و توسعه فناوری) پیشنهاد می شود. همچنین، سیاست گذاران باید با اصلاح نظام تخصیص منابع و توجه به اثرات بلندمدت سیاست های سرمایه گذاری، پایداری بهره وری را تضمین کنند.An Examining the impact of government spending shocks on total factor productivity: Testing Baumol's theory of unbalanced productivity growth in selected developing countries
The primary objective of this paper is to examine the effects of government spending shocks on total factor productivity (TFP) while also testing Baumol's unbalanced productivity growth theory in a selection of developing countries over the period 2003–2019. In this study, TFP is measured using the Hicks-Moorsteen approach, and the Factor-Augmented Vector Autoregression (FAVAR) method is employed to analyze the effects of shocks.Given that sustainable economic growth is not only driven by increased investment and labor but also by productivity improvements—and considering that in many developing countries, the government plays a central role in the economy—government spending can significantly influence productivity. Therefore, it is essential to investigate the impact of government spending shocks on TFP.Impulse response functions derived from the estimated model indicate that a positive shock to current expenditures and subsidies leads to a decline in TFP. Additionally, the impulse response function of a positive shock to TFP initially stimulates government capital expenditures in the short run but, after the fourth quarter, results in their decline. This finding supports Baumol's unbalanced productivity growth theory, which suggests that rising TFP is associated with an increase in government spending on public goods production, ultimately leading to a reduction in capital expenditures by the government. TFP is significantly influenced by fiscal and economic policies; financial shocks, such as increases or decreases in government spending, can have a notable impact on TFP, particularly through changes in private sector productivity. The performance of fiscal policies has always been a topic of discussion in macroeconomics, and one of the important economic variables affected by financial shocks is TFP.
تبلیغات
