بررسی انتقادی بنیان های اخلاقی نظریه بازی در اقتصاد اسلامی و اقتصاد متعارف (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
مقدمه و اهداف: نظریه بازی به عنوان چهارچوبی تحلیلی و ریاضی برای مطالعه تصمیم گیری های راهبردی توسعه یافته است؛ جایی که موفقیت هر بازیگر به انتخاب ها و رفتار دیگر بازیگران بستگی دارد. این نظریه طیف وسیعی از مسائل اقتصادی، اجتماعی، مدیریتی و حتی سیاسی را شامل می شود و بازیگران آن می توانند افراد، شرکت ها، دولت ها و نهادهای اجتماعی باشند. نظریه بازی کلاسیک مبتنی بر چهار بنیان اخلاقی محدود است: فایده گرایی، خودخواهی، پیامدگرایی و عدالت سکولار. این مبانی گرچه قابلیت پیش بینی رفتار رقابتی و تعاملی بازیگران را فراهم می کنند، محدودیت های اخلاقی و اجتماعی عمده ای دارند و اصولی مانند همکاری اخلاقی، نیت و انگیزه، عدالت توزیعی، مسئولیت جمعی و ابعاد معنوی را در نظر نمی گیرند. از منظر اقتصاد اسلامی، انسان صرفاً موجودی خودخواه و منفعت جو نیست؛ بلکه موجودی اخلاق مدار، متعهد و آخرت گراست که رفتار اقتصادی او باید بر اصول عدالت، تعاون، صداقت، ایثار و رعایت حقوق دیگران استوار باشد. اقتصاد اسلامی افزون بر توجه به منافع فردی، بر منافع جمعی، عدالت بین نسلی و پایداری منابع تأکید دارد و نهادهای شرعی مانند زکات، خمس، صدقه و وقف، ابزارهایی عملی برای تحقق این اهداف فراهم می کنند. هدف این مطالعه نقد بنیادین نظریه بازی کلاسیک از منظر اقتصاد اسلامی و ارائه چهارچوب تحلیلی است که رفتار اقتصادی-اجتماعی انسان را با لحاظ معیارهای اخلاقی، شرعی و معنوی مدل سازی کند. پرسش اصلی تحقیق این است که چگونه می توان نظریه بازی را با رویکرد اقتصاد اسلامی تطبیق داد تا افزون بر پیش بینی رفتار، عدالت اجتماعی، مسئولیت اخلاقی، انگیزه های اخروی و تعادل های اقتصادی-اخلاقی را نیز در تحلیل های اقتصادی منعکس نماید. روش: روش تحقیق این مطالعه توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مقایسه نظریه ای است. داده ها شامل متون کلاسیک و مدرن نظریه بازی، مطالعات اقتصاد رفتاری، مقالات مرتبط با اخلاق اقتصادی و منابع اسلامی هستند. چهارچوب تحلیل بر چهار بنیان اصلی نظریه بازی کلاسیک یعنی فایده گرایی، خودخواهی، پیامدگرایی و عدالت تمرکز دارد و نقد هریک از این بنیان ها از منظر اصول اخلاقی و شرعی اقتصاد اسلامی انجام شده است. در تحلیل فایده گرایی، معیارهای ارزش گذاری عمل، مفهوم مطلوبیت و نقش عدالت در تصمیم گیری بررسی شدند تا نشان داده شوند که بیشینه سازی صرف منافع مادی، بدون توجه به نیت و عدالت، ممکن است به نتایج غیراخلاقی و کوتاه مدت منجر شود. نقد فرض خودخواهی براساس جایگاه انسان متعهد، مسئول و اخلاق مدار صورت گرفته و پیامدهای آن در بازی های تعاملی، بازی های تکراری و همکاری اجتماعی تحلیل شده است. در بخش پیامدگرایی، تمرکز صرف بر نتایج مادی، کوتاه مدت بودن تحلیل ها و غفلت از مشروعیت وسیله و انگیزه نیت نقد شده است. همچنین، برای نقد عدالت سکولار، مبانی انسان شناسی، نهادهای بازتوزیعی، عدالت بین نسلی و بعد معنوی لحاظ شده اند. تحلیل مقایسه ای شامل استخراج تفاوت ها و هم پوشانی ها میان نظریه بازی کلاسیک و اقتصاد اسلامی است. در این تحلیل، نکات تحلیلی جداول به صورت متن وارد شده اند تا محدودیت های اخلاقی و نهادی نظریه بازی شناسایی شوند. روش پژوهش، چهارچوب نوینی به نام «نظریه تعامل اسلامی» ارائه می کند که شامل بازطراحی توابع مطلوبیت، تعریف قیدهای شرعی و نهادی، و لحاظ انگیزه های اخلاقی، اجتماعی و اخروی در تحلیل رفتار اقتصادی است. همچنین این روش امکان بررسی تطبیقی کارایی اقتصادی، عدالت اجتماعی، انگیزه های اخروی و رعایت حقوق افراد و جامعه را فراهم می آورد. نتایج: نتایج تحلیل نشان می دهد که نظریه بازی کلاسیک، با وجود توان تحلیلی بالا، در پیش بینی رفتار اقتصادی بازیگران محدودیت های بنیادین دارد. فایده گرایی صرف، بدون رعایت عدالت، نیت درست یا مسئولیت اجتماعی، ممکن است به نتایج کوتاه مدت و غیرعادلانه منجر شود. فرض خودخواهی بازیکنان حتی در بازی های تکراری و تعاملی، ناکارآمدی اجتماعی و کاهش همکاری را سبب می شود و تحلیل اخلاقی آن ناکافی است. پیامدگرایی اخلاقی، گرچه ابزار پیش بینی رفتار است، اما به دلیل تمرکز بر نتایج مادی و کوتاه مدت، فاقد توجه به مشروعیت وسیله، نیت بازیکنان و پیامدهای بلندمدت اجتماعی و معنوی است. عدالت در نظریه بازی اغلب به مدل های ریاضی محدود شده و نهادهای بازتوزیعی یا محدودیت های شرعی در آن لحاظ نمی شوند. در مقابل، اقتصاد اسلامی چهارچوبی چندبعدی و غایت محور ارائه می دهد. مطلوبیت در این رویکرد شامل ابعاد مادی، اخلاقی و اخروی است و عدالت یک قید شرعی و غایت ذاتی دارد. انسان اقتصادی-اخلاقی افزون بر منافع شخصی، مسئولیت های اجتماعی و الهی خود را مدنظر قرار می دهد و همکاری، صداقت، رعایت حقوق دیگران و ایثار بخشی از رفتار اقتصادی اوست. بازطراحی توابع مطلوبیت و افزودن قیود شرعی و اخلاقی در مدل های بازی، امکان شناسایی تعادل هایی را فراهم می آورد که هم از نظر اقتصادی کارا و هم از نظر اجتماعی و اخلاقی پایدار باشند. افزون براین، نهادهایی مانند زکات، خمس، وقف و انواع مالکیت با ایجاد توزیع مجدد، کنترل عدالت بین نسلی و تضمین پایداری اقتصادی-اجتماعی، تأثیر بسزایی بر اصلاح نتایج بازی ها دارند. تحلیل مقایسه ای نشان می دهد که چهارچوب اقتصاد اسلامی توانایی غنی سازی نظریه بازی با ارزش های اخلاقی، اجتماعی و معنوی و تأکید بر نیت و انگیزه های اخلاقی و الهی را داراست. همچنین، این چهارچوب امکان پیش بینی رفتارهای همکاری و مشارکت جمعی را با معیارهای اخلاقی و شرعی فراهم می کند؛ چیزی که نظریه بازی کلاسیک قادر به انجام آن نیست. بحث و نتیجه گیری: بحث و تحلیل نشان می دهد که نظریه بازی کلاسیک با وجود توان تحلیلی بالا، محدودیت های بنیادین اخلاقی و نهادی دارد که می تواند به نتایج اقتصادی نامطلوب، نابرابری و کم توجهی به مسئولیت های اجتماعی منجر شود. اقتصاد اسلامی با بازنگری مفروضات انسانی، بازتعریف مطلوبیت و افزودن قیدهای شرعی، چهارچوبی جامع و اخلاقی ارائه می دهد که افزون بر کارایی اقتصادی، عدالت، تعاون و انگیزه های اخروی را در تحلیل رفتار اقتصادی لحاظ می کند. نقد فایده گرایی نشان می دهد که صرف بیشینه سازی رفاه جمعی بدون رعایت عدالت توزیعی و نیت درست، ممکن است به نتایج غیراخلاقی بینجامد و آسیب های اجتماعی ایجاد کند. بازنگری فرض خودخواهی، امکان بازتعریف تعادل ها براساس همکاری، مسئولیت جمعی و توجه به خیر عمومی را فراهم می آورد. نقد پیامدگرایی تأکید دارد که مشروعیت وسیله، نیت بازیکنان و پیامدهای بلندمدت و معنوی باید جزء تحلیل های نظریه بازی باشند. در حوزه عدالت، اقتصاد اسلامی با ایجاد نهادهای شرعی، توجه به عدالت بین نسلی، رعایت حقوق افراد و جامعه و لحاظ انگیزه های اخلاقی و اخروی، چهارچوب بازی ها را به عدالت نزدیک می کند. توسعه «نظریه تعامل اسلامی» می تواند بازتعریف توابع مطلوبیت، ساختار نهادی و فرایندهای تصمیم گیری را موجب شود؛ به گونه ای که تعادل های بازی هم از نظر اقتصادی کارا و هم از منظر اخلاقی و شرعی پایدار باشند. این چهارچوب قابلیت کاربرد در تحلیل بازارها، سیاست های اقتصادی و مدیریت منابع را در جوامع مسلمان و حتی غیرمسلمان داراست که به معیارهای عدالت، همکاری و مسئولیت اجتماعی اهمیت می دهند. به دیگرسخن، «نظریه تعامل اسلامی» می تواند پلی میان تحلیل های ریاضی-اقتصادی و ارزش های اخلاقی و اجتماعی ایجاد و محدودیت های اخلاقی نظریه بازی کلاسیک را جبران کند. همچنین این چهارچوب می تواند به طراحی سیاست ها و سازوکارهای بازار منصفانه کمک کند و تصمیم گیری های اقتصادی را با اهداف اجتماعی و اخلاقی همسو نماید؛ به طوری که بهره وری اقتصادی و عدالت اجتماعی هم زمان محقق شوند. تقدیر و تشکر: بر خود بایسته می بینم که از زحمات داوران و مسئولان محترم فصلنامه «جستارهای اقتصادی ایران با رویکرد اسلامی» صمیمانه تشکر نمایم. تعارض منافع: جا دارد یادآور شوم. اینجانب هیچ گونه تعارض منافع با محتوا و نتایج این مقاله ندارم.A Critical Review of the Ethical Foundations of Game Theory in Islamic and Conventional Economics
Introduction and Objectives: Game theory has emerged as a rigorous analytical and mathematical framework for studying strategic decision-making, wherein the success of each actor depends not only on their choices but also on the decisions and behaviors of others. It has been applied across a broad spectrum of disciplines, including economics, social sciences, management, and even politics. The actors in game theory can encompass individuals, firms, governments, and social institutions. Classical game theory is grounded in four primary ethical assumptions: utilitarianism, self-interest, consequentialism, and secular notions of justice. While these foundations provide predictive power for competitive and interactive behaviors, they exhibit substantial ethical and social limitations, failing to account for moral cooperation, intent and motivation, distributive justice, collective responsibility, and spiritual dimensions. From an Islamic economic perspective, humans are not merely self-interested or profit-driven agents; they are ethically conscious, accountable, and oriented toward the afterlife. Economic behavior must be guided by principles such as justice, cooperation, honesty, altruism, and respect for the rights of others. Islamic economics emphasizes not only individual welfare but also collective well-being, intergenerational equity, and sustainability of resources. Sharia-based institutions such as Zakāt, Khūms, Sadaqah, and Waqf serve as practical mechanisms to realize these objectives. The primary aim of this study is to critically examine the ethical foundations of classical game theory from the standpoint of Islamic economics and to propose an analytical framework that models human socio-economic behavior in line with ethical, legal, and spiritual criteria. The central research question is: how can game theory be adapted within an Islamic economic framework to predict behavior while simultaneously reflecting social justice, ethical responsibility, afterlife-oriented motivations, and economic-ethical equilibria? Methodology: This study adopts a descriptive-analytical approach grounded in theoretical comparison. Data sources include classical and contemporary game theory literature, behavioral economics studies, articles on economic ethics, and Islamic references. The analytical framework focuses on the four core pillars of classical game theory—utilitarianism, self-interest, consequentialism, and secular justice—and critically evaluates each through the lens of Islamic ethical and legal principles. In analyzing utilitarianism, the study examines valuation criteria, the concept of utility, and the role of justice in decision-making. It demonstrates that maximizing material benefits without consideration of intent and fairness may yield unethical and short-term outcomes. Critique of the self-interest assumption is based on the conceptualization of humans as committed, responsible, and ethically guided agents, with analysis extending to interactive games, repeated games, and social cooperation. Consequentialist assumptions are critiqued for focusing narrowly on material outcomes, offering short-term analysis, and neglecting the legitimacy of means and the moral intent of actors. The evaluation of secular justice incorporates anthropological underpinnings, redistributive institutions, intergenerational equity, and spiritual dimensions. A comparative analysis highlights divergences and overlaps between classical game theory and Islamic economics. Analytical insights, including tabular representations integrated into the text, elucidate the ethical and institutional limitations inherent in classical models. The study proposes a novel framework termed “Islamic Interaction Theory,” which redesigns utility functions, defines Sharia-based and institutional constraints, and integrates ethical, social, and afterlife-oriented motivations into economic behavior analysis. This framework enables comparative assessment of economic efficiency, social justice, afterlife-oriented incentives, and respect for individual and societal rights. Results: The findings indicate that, despite its analytical rigor, classical game theory has fundamental limitations in predicting human economic behavior. Pure utilitarianism, devoid of justice, ethical intent, or social responsibility, can result in inequitable, short-term outcomes. The self-interest assumption—even in repeated and interactive games—can undermine social efficiency and cooperative behavior, highlighting an ethical insufficiency. Consequentialist analysis, while a predictive tool, emphasizes material and short-term results, neglecting legitimacy, moral intent, and long-term social and spiritual outcomes. Justice in classical game theory is often mathematically modeled, omitting redistributive institutions or Sharia-compliant constraints. Conversely, Islamic economics offers a multidimensional, goal-oriented framework. Utility in this paradigm encompasses material, ethical, and afterlife dimensions, while justice is both a Sharia-based constraint and an intrinsic objective. Economic-ethical actors consider individual welfare alongside social and divine responsibilities, embedding cooperation, honesty, respect for rights, and altruism into their behavior. Redesigning utility functions and incorporating Sharia and ethical constraints in game models allow identification of equilibria that are economically efficient, socially just, and morally sustainable. Furthermore, Sharia institutions such as Zakat, Khums, Waqf, and various ownership models play a pivotal role by redistributing resources, ensuring intergenerational justice, and promoting socio-economic sustainability, thereby influencing game outcomes. Comparative analysis demonstrates that Islamic economic principles enrich classical game theory with ethical, social, and spiritual values, emphasizing intent and divine motivation. This framework also enables prediction of cooperative and collective behavior according to ethical and Sharia-based norms, a capacity absent in classical models. Discussion and Conclusion: The discussion underscores that classical game theory, despite its analytical sophistication, has inherent ethical and institutional limitations, potentially leading to undesirable economic outcomes, inequality, and neglect of social responsibilities. Islamic economics, by revising human assumptions, redefining utility, and incorporating Sharia constraints, provides a comprehensive ethical framework that accounts for economic efficiency, justice, cooperation, and afterlife-oriented motivations. Critiquing utilitarianism reveals that maximizing collective welfare without distributive justice and ethical intent may produce immoral outcomes and social harm. Revising the self-interest assumption enables redefining equilibria based on cooperation, collective responsibility, and public good. Critique of consequentialism emphasizes that legitimacy, actor intent, and long-term and spiritual outcomes must be included in game-theoretical analyses. In terms of justice, Islamic economics leverages Sharia institutions, intergenerational equity, respect for individual and societal rights, and ethical and afterlife-oriented motivations to align game structures with justice. Development of the “Islamic Interaction Theory” allows redefining utility functions, institutional structures, and decision-making processes, ensuring that game equilibria are both economically efficient and ethically and legally sustainable. This framework is applicable for market analysis, economic policy, and resource management in both Muslim and non-Muslim societies that value justice, cooperation, and social responsibility. In summary, “Islamic Interaction Theory” bridges mathematical-economic analysis with ethical and social values, addressing classical game theory’s moral limitations. It also aids in designing fair market policies and mechanisms, aligning economic decisions with social and ethical objectives to achieve simultaneous economic efficiency and social justice. Acknowledgments: I sincerely appreciate the efforts of the reviewers and the editorial team of the Iranian Journal of Economic Essays with an Islamic Approach. Conflict of Interest: The author declares no conflict of interest with regard to the content and findings of this article.
تبلیغات
