امکان سنجی کاربست دستور منع آزار در برابر خشونت های خانگی در سیاست جنایی ایران: رویکرد تطبیقی به نظام کامن لا (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
آسیب های ناشی از جرایم ارتکاب یافته در بستر خانواده، به خصوص خشونت های خانگی یکی از مهم ترین چالش های اجتماعی و حقوقی در سراسر جهان است که با تهدید نهاد خانواده، پیامدهای جبران ناپذیری بر افراد، به ویژه زنان و کودکان، برجای می گذارد . سیاست گذاران جنایی در کشورهای مختلف با تدوین و کاربست دستور منع آزار سعی در کاهش این جرایم و حمایت از قربانیان داشته اند. علی رغم وجود قوانینی همچون قانون حمایت خانواده و قانون مجازات اسلامی در ایران، به نظر می رسد سیاست جنایی موجود در قبال حمایت از قربانیان جرایم و خشونت های خانگی ناکارآمد است. این مقاله به روش توصیفی - تحلیلی پس از بررسی مفاهیمی همچون عدالت پیش گیرنده، دستورات پیش گیرنده ی مدنی و دستور منع آزار، به بررسی مواد قانونی مربوطه در کشور بریتانیا، سازوکارهای صدور این دستورات، مبانی سیاست گذاری و پیامدهای این دستورات می پردازد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که طراحی و اجرای قوانین جامع تر، افزایش آگاهی عمومی، افزایش منابع مالی و انسانی و تقویت سازوکارهای حمایتی و بازتوانی در کنار کاربست دستورات منع آزار پس از آسیب زدایی از آن ها، می توانند به طور مؤثری در کاهش خشونت خانگی و بهبود کارآمدی سیاست جنایی ایران تأثیرگذار باشند .Feasibility Study of Implementing the Non-Molestation Orders against Domestic Violence in Iran's Criminal Policy: A Comparative Approach to the Common Law System
The harms resulting from crimes committed within the family, particularly domestic violence, is one of the most significant social and legal challenges worldwide. By threatening the institution of the family, such violence leaves irreparable consequences, especially for women and children. Criminal policymakers in various countries have sought to reduce these crimes and protect victims by developing and implementing non-molestation orders. Despite the existence of laws such as the Family Protection Law and the Islamic Penal Code in Iran, the current criminal policy regarding the protection of victims of crimes and domestic violence seems ineffective. This descriptive-analytical article, after examining concepts such as preventive justice, civil preventive orders, and non-molestation orders, explores the relevant legal provisions in the United Kingdom, the mechanisms for issuing these orders, policy foundations, and their implications. The findings of this research indicate that designing and implementing more comprehensive laws, increasing public awareness, allocating more financial and human resources, and strengthening support and rehabilitation mechanisms, along with implementing non-molestation orders after addressing their shortcomings, can significantly contribute to reducing domestic violence and improving the effectiveness of Iran's criminal policy.
تبلیغات
