بررسی دعاوی سال های ازدست رفته در حقوق انگلیس و امکان سنجی آن در حقوق ایران (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
دعوای «سال های از دست رفته» یکی از دعاوی ناشی از صدمات بدنی است که در اثر بی احتیاطی عامل زیان مطرح می گردد. برای طرح این دعوا، علاوه بر شرایط عمومی دعوای مسئولیت مدنی ناشی از بی احتیاطی، لازم است امید به زندگی زیان دیده بر اثر صدمه بدنی کاهش یافته باشد. این دعاوی معمولاً در خصوص صدمات بدنی شدید مطرح می شوند و زیان دیده در پی جبران درآمدی است که در سال های از دست رفته زندگی خود می توانست کسب کند. دادگاه های انگلیس برای تعیین غرامت از دست رفتن درآمد، عواملی مانند سن زیان دیده، عمر کاری مورد انتظار، سن بازنشستگی، وضعیت سلامتی و امید به زندگی پیش از صدمه بدنی را در نظر گرفته و پس از کسر هزینه های شخصی زندگی زیان دیده در سال های از دست رفته، حکم مقتضی را صادر می نمایند. این پژوهش در پی بررسی امکان طرح چنین دعاوی در حقوق ایران است. اگرچه طرح این دعاوی در دادگاه های ایران رایج نیست، اما یافته های این پژوهش نشان می دهد که با استناد به قواعد عمومی جبران خسارت و مسئولیت مدنی، شرایط جبران این نوع خسارت تحت عنوان «منافع ممکن الحصول» قابل طرح است. هرچند، تبصره ۲ ماده ۱۴ قانون آیین دادرسی کیفری ممکن است در مواردی که دیه پرداخت می شود، موانعی برای جبران این نوع خسارت ایجاد کند. بنابراین، به دلیل خلاء قانون گذاری صریح در زمینه دعاوی سال های از دست رفته، تدوین مقررات خاص درباره منافع ممکن الحصول سال های از دست رفته برای نیل به اصل جبران کامل خسارت های بدنی ضروری به نظر می رسد .A Study of Lost Years Claims in English Law and its Feasibility in Iranian Legal System
The "lost years" claim is a legal action arising from personal injuries caused by the negligence of the tortfeasor. In addition to the general conditions for bringing a tort liability claim based on negligence, it is necessary for the injured party to demonstrate a reduction in their life expectancy due to the injury. Such claims are typically pursued in cases of severe bodily harm, with the injured party seeking compensation for the income they could have earned during the years lost from their life. English courts calculate compensation for lost income by considering factors such as the victim’s age, expected working life, retirement age, pre-injury health condition, and life expectancy prior to the injury. After deducting personal living expenses for the lost years, the court determines the appropriate award. This study investigates the feasibility of introducing such claims in the Iranian legal system. Although such claims are uncommon in Iranian courts, the findings indicate that they can be argued under the general principles of damage compensation and civil liability as a form of "possible gains." However, Note 2 of Article 14 of the Iranian Code of Criminal Procedure may, in cases where blood money (Diyah) is awarded, create barriers to compensating this type of damage. Thus, given the lack of explicit legislation regarding lost years claims, drafting specific provisions for the recognition of possible gains during lost years is essential to achieve the principle of full compensation for personal injuries.
تبلیغات
