مدل یابی معادلات ساختاری نقش نظریه ذهن و هوش شخصی در عملکرد تحصیلی دانش آموزان با اختلال یادگیری ویژه با نقش میانجی گری خودکنترلی (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
زمینه و هدف: پژوهش حاضر به بررسی نقش نظریه ذهن و هوش شخصی در عملکرد تحصیلی دانش آموزان با اختلال یادگیری ویژه از طریق مدل سازی معادلات ساختاری با میانجی گری خودکنترلی پرداخته است. روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی-پیمایشی است . جامعه آماری شامل دانش آموزان ابتدایی دوره دوم با اختلال یادگیری ویژه شهرستان های اردبیل و تبریز در سال تحصیلی 1403 - 1402 بود. 81 دانش آموز با اختلال یادگیری ویژه به روش نمونه گیری هدفمند از جامعه انتخاب و به پرسشنامه های خودکنترلی )فرم 13 پرسشی(، نظریه ذهن استیرمن، فرم کوتاه پرسشنامه هوش شخصی مایر و عملکرد تحصیلی کانرز پاسخ دادند. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای آماری SPSS نسخه 23 و smart pls.3 ان جام شد. یافته ها: براساس نتایج به دست آمده مدل علّّی رابطه بین نظریه ذهن، هوش شخصی، خودکنترلی با عملکرد تحصیلی در دانش آموزان با اختلال یادگیری ویژه براساس شاخص های مختلف برازش تأیید شد ) 05 / P>0 (. شاخص های برازش مدل شامل GOF با مقدار 58 / 0 و اثرات مستقیم نظریه ذهن، هوش شخصی )شکل دادن و راهنمای انتخاب( و خودکنترلی برعملکرد تحصیلی به ترتیب با ضرایب 0.476 ، ) 0.569 ، 769 / 0( و 0.292 و نیز اثرات مستقیم نظریه ذهن، هوش شخصی )شکل دادن و راهنمای انتخاب( بر خودکنترلی به ترتیب با ضرایب 418 / 0 و ) 449 / 0 و 780 / 0( تأیید شدند. اثرات غیرمستقیم نشان می دهند که نظریه ذهن با میانجی گری خودکنترلی با ضریب 0.12 ، شکل دادن با میانجی گری خودکنترلی با ضریب 0.13 ، و راهنمای انتخاب با میانجی گری خودکنترلی با ضریب 0.23 بر عمل کرد تحصی لی تأث یر می گذار ند. نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش، اهتمام به آموزش راهبردهای خودکنترلی، ارتقا سطوح نظریه ذهن و تقویت هوش شخصی نقش مؤثری در توسعه این مهارت ها و در نتیجه بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا خواهد کرد.Structural Equation Modeling The role of Theory of Mind and Personal Intelligence on The Academic Performance of Students with Specific Learning Disorders with The Mediating Role of Self-control
Background and purpose: This study examines the role of theory of mind and personal intelligence
in the academic performance of students with specific learning disabilities through structural equation
modeling, with self-control as a mediator.
Method: The research is descriptive-survey in nature. The statistical population consisted of secondcycle
elementary students with specific learning disabilities in Ardabil and Tabriz counties during the
2023-2024 academic year. 81 students with specific learning disabilities were selected through purposive
sampling and completed the Self-Control Questionnaire (13-item form), Steereman’s Theory of Mind
test, the short form of Mayer’s Personal Intelligence Questionnaire, and Conners’ Academic Performance
Scale. Data analysis was conducted using SPSS version 23 and Smart PLS 3 statistical software.
Results: The results confirmed the causal model of the relationship between theory of mind, personal
intelligence, self-control, and academic performance in students with specific learning disabilities based
on various fit indices (P > 0.05). The model fit indices included a GOF value of 0.58. The direct effects
of theory of mind, personal intelligence (shaping and selection guidance), and self-control on academic
performance were confirmed with coefficients of 0.476, (0.569, 0.769), and 0.292, respectively. Additionally,
the direct effects of theory of mind and personal intelligence (shaping and selection guidance) on selfcontrol
were supported with coefficients of 0.418 and (0.449, 0.780), respectively. The indirect effects
indicated that theory of mind (0.12), shaping (0.13), and selection guidance (0.23) influenced academic
performance through the mediation of self-control.
Conclution: Based on the findings, focusing on self-control strategy training, enhancing theory of
mind levels, and strengthening personal intelligence play a crucial role in developing these skills and,
consequently, improving students' academic performance.
تبلیغات
