شکل گیری عدلیه مدرن در ایران؛ بررسی حقوق متهم در متمم قانون اساسی مشروطه و واکاوی نقش «نخبگان» در تحولات نظام دادرسی نوین ایران (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
تصویب متمم قانون اساسی مشروطه نقطه عطفی در تحولات نظام قضایی کشور محسوب می شود. تا پیش از تصویب سند مذکور و در عدلیه سنتی کشور، حقوق متهمان به انحای مختلف تضییع می شد. از فقدان وجود قوانین مشخص درزمینه دادرسی، تشکیل و محاکمه خودسرانه دادگاه ها و تجمیع قدرت در ید قضات واحد گرفته تا فقدان اصل قانونی بودن جرایم، بازداشت های خودسرانه و تعدی به جان و مال و آزادی متهمان، فقدان بهره مندی از وکیل و عدم امکان اعتراض به رأی تنها برخی مصادیق پایمال شدن حقوق متهمان در نظام دادرسی سنتی کشور محسوب می شدند. متمم قانون اساسی مشروطه با پیش بینی موردی برخی از حقوق فردی و ساختاری متهمان گام مهمی در متحول کردن نظام دادرسی کشور برداشت. یافته های این پژوهش حاکی از این است که گروه اجتماعی «نخبگان» بیشترین نقش را در پیشبرد اصلاحات نظام قضایی کشور ایفا کرده است؛ تاجایی که در اواخر دوره قاجار و سپس در دوره پهلوی میان اصلاحات صورت گرفته و حمایت وجدان جمعی جامعه از ارزش های جدید واگرایی قابل توجهی ایجاد می شود.The Formation of Modern Judiciary in Iran: Examining the Rights of the Accused in the Supplement to the Constitutional Law and Analyzing the Role of Elites in the Developments of Iran’s Modern Judicial System
The ratification of the Supplement to the Constitutional Law constitutes a pivotal milestone in the evolution of the country’s judicial system. Prior to the enactment of this document, in the context of the traditional judiciary, the rights of the accused were routinely violated in various ways. Examples of such violations included the absence of codified procedural laws, arbitrary establishment and conduct of courts, the concentration of power in the hands of individual judges, the lack of the principle of legality of crimes, arbitrary arrests, infringement upon the life, property, and freedom of defendants, the denial of access to legal counsel, and the impossibility of appealing judicial decisions. By explicitly recognizing certain individual and structural rights of defendants, the Supplement to the Constitutional Law represented a significant step toward transforming the country’s judicial system. The findings of this study indicate that the social group referred to as the “elites” played the most significant role in advancing judicial reforms. To such an extent that, during the late Qajar period and subsequently in the Pahlavi era, notable divergences emerged between the reforms implemented and the collective societal conscience’s support for these new values.
تبلیغات
