نقدی بر مبانی نظری مدل شهر 15دقیقه ای از رویکرد نقد پساساختارگرا (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
هدف این مقاله ارائه نقدی بر مدل شهر 15 دقیقه ای، به عنوان یکی از مدل های معاصر برنامه ریزی شهری است. بنابراین از رویکردی انتقادی به این مدل می نگرد. نقدهای این مقاله از رویکردی پساساختارگرا ارائه شده اند. پس از بررسی مبانی و پیشینه اسنادی این حوزه موضوعی، نقدها از سه بعد هستی شناختی، نقد جغراتاریخی و نقد کارکردی پرداخته شده اند. در هرکدام از نقدها، ابتدا مفروضات نظری این مدل ارائه شده و سپس با مبانی پساساختارگرا مورد نقد و بررسی قرار گرفتند. یافته های این مقاله نشان داد مدل شهر 15 دقیقه ای طراحی یک فضای مطلق و ایستا را در نظر میگیرد که قابلیت تحلیل قلمروزدایی ها و بازقلمروگذاری های فضاهای شهری را نداشته و نمونه ای از برنامه ریزی قلمرویی است. علاوه بر آن نتایج حاکی از این است که این مدل علیرغم ادعای دیجیتالی شدن و گذر از فوردیسم، اساسا از درک فضاهای شهری پست فوردیسیتی کنونی از هر دو منظر فضاهای جدید کار و فضاهای جدید مصرف ناتوان است. این مقاله نتیجه میگیرد که این مدل یک طرح آرمانشهری با ارائه تصویری غایی و غیرزمانمند است که از کارکردهای فضا و تأثیرات گردشی سرمایه بر آن نمیتواند سخنی بگوید.متن
A Critique on the theoretical foundations of the ۱۵-minute city model based on post-structural criticism approach
The purpose of this article is to present a critique on the ۱۵-minute city model, as one of the contemporary urban planning models. Therefore, it looks at this model from a critical approach. Critics of this article are presented from a post-structuralist approach. After examining the foundations and documentary background of this thematic area, critics have been discussed from three dimensions: ontological, geohistorical criticism and functional criticism. In each of the criticisms, first the theoretical assumptions of this model were presented and then they were criticized with post-structuralist principles. The findings of this article showed that the ۱۵-minute city model presumes the design of an absolute and static space, which does not have the ability to analyze deterritorialization and reterritorialization of urban spaces and is an example of territorial planning. In addition, the results indicate that despite the claim of digitization and transition from Fordism, this model is fundamentally unable to understand the current post-Fordist city spaces from both the perspectives of new work spaces and new consumption spaces. This article concludes that this model is a utopian plan by presenting an teleological and timeless image that cannot say anything about the functions of space and the effects of capital circulation on it.
تبلیغات
