ارزیابی عدالت فضایی در توزیع خدمات عمومی روستاهای استان چهارمحال و بختیاری
آرشیو
چکیده
مدیریت و سازماندهی فضا در سطوح مختلف از محلی تا ملی دارای اهمیت بسیاری است و به طور ایده آل باید به گونه ای باشد که ساکنان هر ناحیه با توجه به شرایط جغرافیایی خود بتوانند از ظرفیت ها و قابلیت ها بهره برده و به کمک آن به آسایش، ثبات اجتماعی و رفاه اقتصادی دست یابند. در این راستا نظام مدیریتی کشور نقش عمده ای در تسهیل این روند دارد، لذا از سوی نهادهای دولتی و عمومی بایستی شرایطی مهیا شود تا به وسیله آن جامعه بتواند به طور عادلانه از امکانات و ظرفیت ها بهره مند شده، شرایط مناسب برای رشد خود را فراهم کند و اگر هم محدودیت هایی وجود داشته باشد، بایستی به طور نسبتاً یکسان در تمامی مناطق کاسته شود. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی - تحلیلی مبتنی بر منابع آماری و کتابخانه ای تلاش دارد سطح برخورداری از خدمات عمومی و به طورکلی سطح عدالت فضایی روستاهای استان چهارمحال و بختیاری به تفکیک شهرستان های این استان را مورد بررسی قرار دهد. این پژوهش در پی پاسخ به این سؤال است که روستاهای استان چهارمحال و بختیاری با توجه به مفهوم عدالت فضایی و میزان تخصیص خدمات عمومی، در چه سطحی قرار دارند؟ برای این منظور از مدل های کمّی ویکور، تاپسیس، ساو و درنهایت از کپ لند استفاده شده و نتایج نهایی از طریق نرم افزار Arc GIS در قالب نقشه به نمایش درآمده است. یافته های پژوهش نشان می دهد نتایج سه مدل فوق الذکر تقریباً مشابه به یکدیگر می باشند؛ به این ترتیب که در مدل های مزبور و با توجه به نتایج نهایی کپ لند، سطح برخورداری از خدمات عمومی روستایی در شهرستان های اردل، لردگان و بن در سطح مناسبی قرار گرفته، روستاهای شهرستان های بروجن، کوهرنگ و کیار از نظر عدالت فضایی درمورد خدمات عمومی نیمه برخوردار بوده و درنهایت روستاهای شهرستان های فارسان، سامان و شهرکرد در موقعیت غیربرخوردار و نامطلوب از منظر عدالت فضایی قرار گرفته اند.Evaluation of spatial justice in the distribution of public services in the villages of Chaharmahal and Bakhtiari provinces
The government and public institutions must provide conditions so that the society can fairly benefit from the facilities and capacities, provide suitable conditions for its growth, and if Even if there are restrictions, it should be reduced relatively equally in all areas. The current research, with a descriptive-analytical approach based on statistical and library resources, tries to investigate the level of public services and generally the level of spatial justice in the villages of Chaharmahal and Bakhtiari provinces, separately from the cities of this province. This research seeks to answer the question that the villages of Chaharmahal and Bakhtiari province are at what level according to the concept of spatial justice and the allocation of public services? For this purpose, the quantitative models of Vicor, TOPSIS, SAW and finally Capeland were used and the final results were displayed in the form of a map through Arc GIS software. The findings of the research show that the results of the above-mentioned three models are almost similar to each other; In this way, in the mentioned models and according to the final results of Capeland, the level of enjoying rural public services in Ardal, Lordegan and Ben cities is at an appropriate level, while the villages of Borujen, Kohrang and Kiyar cities are semi-sufficient in terms of spatial justice in terms of public services. And finally, the villages of Farsan, Saman and Shahrekord counties are placed in an unfavorable and unfavorable position from the point of view of spatial justice.
تبلیغات
