کلوپ لاینز و سرمایه اجتماعی در ایرانِ عصر پهلوی دوم: پیوند نهادهای مدنی و مناسبات قدرت بین المللی در بستر جنگ سرد (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
این مقاله با بهره گیری از نظریه سرمایه اجتماعی رابرت پاتنام، در پی پاسخ به این پرسش است که کارکرد و جایگاه کلوپ لاینز در ایرانِ عصر پهلوی دوم را چگونه می توان توضیح داد؟ درحالی که پاتنام نهادهای داوطلبانه و مشارکت مدنی را یکی از منابع اصلی تولید سرمایه اجتماعی می داند، پژوهش حاضر می کوشد نشان دهد این نهادها می توانند در پیوند با قدرت کلان و مناسبات قدرت در سطح بین المللی، اهداف شبکه سازی، بسط هنجارهای همیاری و اعتمادسازی را در مناطق مختلف جهان مانند کشورهای غرب آسیا پیش برند. بنابراین، بر پایه اسناد آرشیوی، مطبوعات، و منابع دست اول، مقاله استدلال می کند که با توجه به الزامات سیاسی حاکم در طول جنگ سرد که در آن، جهت دهی افکار عمومی و بهره مندی از نیروهای اجتماعی فعال در جامعه به موضوعی مهم برای سیاست ورزی کارآمد در جهان دوبلوکی بدل شده بود، کلوپ لاینز ضمن حفظ کارکردهای سنتی سازمان های فراماسونری کلاسیک مانند جاسوسی و جهت دهی به تصمیم های کلان کشوری، از طریق شبکه سازی گسترده، بسط هنجارهای همیاری و جلب اعتماد اجتماعی، در عمل شرایط را برای سلطه فرهنگی، اجتماعی و سیاسی بلوک غرب در ایران فراهم می کرد. در نتیجه، پژوهش حاضر نشان می دهد که برای درک دقیق تر پویایی نهادهای به اصطلاح مدنی در ایران عصر پهلوی دوم، باید هم زمان به ساختار سیاسی حاکم بر روابط بین الملل و اقتضائات اجتماعی و سیاسی حاکم بر جامعه توجه داشت .The Lions Club and Social Capital in Iran during the Second Pahlavi Era: Linking Civil Institutions and International Power Relations in the Context of the Cold War
Drawing on Robert Putnam’s theory of social capital, this article seeks to address the question of how the functions and position of the Lions Club in Iran during the Second Pahlavi era can be explained. While Putnam regards voluntary associations and civic participation as key sources of social capital, the present study argues that such institutions—when situated within broader structures of power and international relations—can also serve as instruments for networking, extending norms of cooperation, and fostering trust across diverse regions of the world, including West Asia. Based on archival documents, press resources, and primary sources, the article contends that in light of the political imperatives of the Cold War—when shaping public opinion and mobilizing socially active groups became central to effective policymaking in a bipolar world—the Lions Club, while maintaining certain traditional functions of classical Freemasonic organizations such as espionage and influence over high-level decision-making, in practice advanced the cultural, social, and political dominance of the Western bloc in Iran. It achieved this through expansive networking, the promotion of cooperative norms, and the cultivation of social trust. Accordingly, the study demonstrates that a deeper understanding of the dynamics of so-called civil institutions in Iran during the Second Pahlavi era requires simultaneous attention to both the international political order of the Cold War and the domestic social and political conditions that shaped their activities.
تبلیغات
