بررسی چالش های میسیون پرزبیتری آمریکا با کردها در ایران طی سال های (1834-1904 م./1249-1322ق) (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
میسیونرهای آمریکایی فرقه کانگرگیشنالیست اولین گروه تبشیری آمریکایی بودند که در اوایل قرن نوزدهم زمینه آشنایی جامعه ایرانی با آمریکا را فراهم کردند. میسیونرهای این فرقه در1870م/1286ق به دلایلی جای خود را به میسیونرهای پرزبیترین در ایران دادند و آنها نیز به واسطه اقدامات آموزشی، فرهنگی و بهداشتی توانستند توجه جامعه ایرانی را به سوی خود جلب کنند. فعالیت های میسیون پرزبیتری در دوره قاجاریه، با چالش های متعددی از جمله کردها نیز مواجه بود که این موضوع موانعی بر سر راه آنها ایجاد می نمود. نوشتار حاضر سعی دارد به این سوال پاسخ دهد که کردها چرا و چگونه فعالیت های تبشیری میسیونرهای آمریکایی در ایران را با مانع مواجه می ساختند؟ این نوشتار با رویکرد و روش تاریخی و با استفاده از منابع کتابخانه ای می کوشد به نقش کردها در ایجاد موانع در برابر فعالیت های میسیون آمریکا در ایران عصر قاجاریه بپردازد. فرضیه پژوهش پیش رو بر این موضوع استوار است که مواجهات سلبی کردها با مسیحیان غرب ایران زمینه شورش و ناامنی را در این مناطق به همراه داشت که در این میان حمایت های میسیونرها از مسیحیان، آنان را با چالش های گوناگونی از سوی کردها مواجه می ساخت. یافته های پژوهش نشان می دهد تلاش میسیون آمریکایی برای حمایت از مسیحیان غرب ایران آنان را وادار به تعامل با کردها نمود اما بیگانه ستیزی کردها و نیز تلاشی که میسیون برای مسیحی کردن آنان به انجام رساند پس از شکست شورش شیخ عبیدالله چالش های متعددی را برای میسیون پدید آورد.Survey the challenges of the American Presbyterian Mission with the Kurds in Iran during the years (1834-1904 AD/1249-1322 AH)
The American missionaries of the Congregationalist sect were the first American missionary group to introduce the Iranian community to America in the early 19th century. For some reason, the missionaries of this sect gave way to the Presbyterian missionaries in Iran in 1870 AD/1286 AH, and they were able to attract the attention of the Iranian community through educational, cultural, and health measures. The Presbyterian mission activities during the Qajar period faced numerous challenges, including the Kurds, who created obstacles in their way. This paper attempts to answer the question of why and how the Kurds hindered the missionary activities of the American missionaries in Iran. This research, using a descriptive-analytical method and library resources, attempts to address the role of the Kurds in creating obstacles to the activities of the American Mission in Iran during the Qajar era. The hypothesis of the present research is based on the fact that the negative confrontations of the Kurds with the Christians of western Iran led to rebellions, murders, and insecurity in these regions, and in the meantime, the missionaries' support for the Christians faced them with various challenges from the Kurds. The research findings show that the American Mission's efforts to support the Christians of western Iran forced them to interact with the Kurds, but the xenophobia of the Kurds and the efforts that the Mission made to Christianize them after the defeat of the Sheikh Ubeydullah rebellion created numerous challenges for the Mission.
تبلیغات
