جنگ نو

با محور قرار گرفتن انسان در کنار دولت به عنوان بازیگر صحنه بین المللی، حقوق بین الملل وارد عصر جدیدی شد. پیچیدگیروابطبین الدولی نیز در دنیای جهانی شده، باعث شده است که برخی از نظریه پردازان بر این باور قرار بگیرند که تقسیم بندی کلاسیک جنگ های داخلی، بین المللی و حتی طبقه بندی جدیدی از جنگ ها به نام جنگ های بین المللی شده، را ناکارآمد و نارسا بدانند. از سوی دیگر رشد فرقه گرایی در خاورمیانه،گسترش ادعاهای جدایی طلبانه گروه های هویتی قومی در سراسر جهان همراه با ظهور پدیده هایی چون داعش، وسیله هویت های قومی و ملی را به گونه جدی تر در کانون توجه نظریه پردازان و سیاست گذاران قرار داده است. این مقاله به بررسی یکی از نظریات نو در عرصه منازعات خواهد پرداخت تا بدین وسیله از سویی بر محوریت مسئله هویت در این بحران ها توجه شود و از سوی دیگر بر تفاوت منازعات قرن حاضر با جنگ های گذشته تأکید شود.