برندسازی دیجیتال

هدف پژوهش حاضر الگوی برندسازی دیجیتال محصولات کشاورزی سالم است. روش تحقیق از حیث هدف کاربردی است و از نظر ماهیت توصیفی- تحلیلی از نوع اکتشافی است. روش انجام پژوهش، کیفی و با استفاده از روش داده بنیاد و نرم افزار مکس کیودا انجام گردید که ابزار گردآوری کدها مصاحبه نیمه ساختار یافته و به صورت روش نمونه گیری هدفمند بوده و با 13 نفر از خبرگان این حوزه اشباع نظری حاصل گردید. همچنین با 82 کدگذاری باز ، 22 مقوله محوری و انتخابی الگوی برندسازی دیجیتال محصولات کشاورزی سالم در ایران طراحی گردید. برندسازی دیجیتال محصولات کشاورزی سالم حول محور خلق معنی برند و قدرت برند قرار دارد که تحت تاثیر شرایط علّی آغاز می گردد و با راهبرد مختلف خلق برند دیجیتال و قدرت برند معنی می یاید و با تدوین و اجرای آمیخته بازاریابی همسو با برند و بازاریابی ارتباطات یکپارچه به تقویت فرهنگ برند در جامعه هدف پرداخته و هویت و شخصیت برند دیجیتال محصولات کشاورزی سالم را در ذهن مشتری تصویرسازی می نماید. راهبرد تحت تاثیر عوامل مداخله گر در صدد تحقق خواسته بحق، امنیت و سلامت غذایی می باشد و با عمل به وعده برند و تحویل محصول سالم با قیمت مناسب، کسب شهرت می نماید و تکرار خرید محصولات کشاورزی توسط مشتریان وفادار، تولید بیشتر را اقتضا نموده و باعث اشتغال و رونق اقتصادی روستایی می شود.

جهان در حال دیجیتال شدن است. برندسازی دیجیتال یک تکنیک مدیریت برند است که در آن از شبکه جهانی وب به عنوان رسانه ای برای حضور و ارتقای هویت برند استفاده می شود. در حقیقت، برندسازی دیجیتال به تجربه منسجم برند در پلتفرم های آنلاین مختلف اشاره دارد. بیشتر پژوهش ها در حوزه برندسازی دیجیتال به کسب و کارها مربوط می شوند و در آنها به حوزه برندسازی دیجیتال در مؤسسه های غیرانتفاعی و خیریه ها کمتر توجه شده است؛ از این رو، هدف این پژوهش طراحی الگوی برندسازی دیجیتال برای مؤسسه های خیریه است. برای دست یابی به هدف پژوهش، از روش مطالعه چندموردی استفاده شده است. پنج مؤسسه خیریه داخل ایران بر اساس فعالیت های آنلاین از جمله سایت به روز، صفحات فعال در شبکه های اجتماعی، تعداد پست ها، استوری و تعداد دنبال کنندگان اکانت اینستاگرام و همچنین، کمپین های آنلاین برگزارشده، انتخاب شدند. گردآوری داده ها از طریق مصاحبه با ۱۱ نفر از مسئولان و متخصصان بخش بازاریابی دیجیتال و تولید محتوای صفحات مجازی مؤسسه های انتخاب شده و بررسی اسناد و مدارک انجام شد. از تکنیک تحلیل مضمون برای تجزیه وتحلیل داده ها استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد پیش آیندهای برندسازی دیجیتال مؤسسه های خیریه شامل پنج دسته عوامل سازمانی، عوامل اجتماعی، عوامل اقتصادی، عوامل فناورانه و عوامل رقابتی می شوند. فرایند برندسازی دیجیتال برای مؤسسه های خیریه شامل پنج مرحله آغاز، توسعه، رسمیت، یکپارچه سازی و بلوغ است. موانع برندسازی دیجیتال مؤسسه های خیریه در سه سطح سازمانی، محیطی و نهادی جای گرفتند. همچنین، پیامدهای برندسازی دیجیتال مؤسسه های خیریه بر اساس ذی نفعان در قالب چهار دسته پیامد برای اهداکنندگان، مددجویان، سازمان و جامعه دسته بندی شدند.