چای سفید

هدف از انجام این مطالعه، بررسی تغییرات اکسیداسیون سوبسترا در هنگام فعالیت ورزشی با مصرف چای سفید در مردان چاق بود. تعداد 10 مرد جوان چاق (میانگین سنی  47/0 ± 00/19 سال، قد   32/4 ± 80/181 سانتی متر، وزن 84/8 ± 20/104 کیلوگرم،   BMI 93/1 ± 20/31 کیلوگرم بر مترمربع، درصد چربی 62/2 ± 80/25 درصد) به صورت متقاطع و متعادل، یک بار 500 میلی لیتر آب و یک بار 500 میلی لیتر چای سفید دم کرده را با فاصله یک هفته از هم در حالت ناشتا مصرف کردند. یک ساعت پس از مصرف، درحالی که دستگاه گاز آنالایزر به آن ها وصل بود، فعالیت فزاینده ای را تا حد خستگی روی نوار گردان انجام دادند. میزان اکسیداسیون چربی و کربوهیدرات طی فعالیت با استفاده از روش کالری سنجی غیرمستقیم اندازه گیری شد. برای هر فرد، میزان حداکثر اکسیداسیون چربی ( MFO ) و شدتی از فعالیت که MFO در آن رخ می دهد ( FATmax )، تعیین شد. آزمون آماری تی وابسته نشان داد که مقدار MFO ( P = 0.011 ) و اکسیداسیون چربی در مرحله سوم ( P = 0.023 ) فعالیت، در شرایط مصرف چای سفید به طور معناداری بالاتر از مصرف آب بود. تفاوت معناداری در FATmax ، زمان رسیدن به واماندگی، ضربان قلب بیشینه و حداکثر اکسیژن مصرفی در بین دو شرایط مشاهده نشد. به نظر می رسد که مصرف چای سفید یک ساعت قبل از فعالیت ورزشی می تواند باعث افزایش اکسیداسیون چربی در مردان چاق شود.

افزایش جرم توده چربی بدن، که در اثر عوامل محیطی و مساعد بودن زمینه ژنتیکی در فرد ایجاد می شود را چاقی می گویند. چاقی خطری برای سلامتی و زیانی برای رفاه فردی و اجتماعی است که امید به زندگی را کاهش می دهد (بوچارد، 2000؛ پارک.ک 2002). پاتوژنز ایجاد چاقی بسیار پیچیده است و مجموعه ای از عوامل در بروز آن دخالت دارند. این عوامل شامل استعداد ژنتیکی، سن، جنس، عادت های غذایی، عوامل محیطی، فعالیت های بدنی و ورزش، عوامل اجتماعی روانی، اختلالات عملکرد غدد درون ریز، میزان لپتین سرم و غیره است (دیشمن و واشبورن،2004؛ بوچارد، 2000؛ نیمن،2003؛ لی مورا و ون دویلارد، 2004؛ بوآسیدا و همکاران، 2006). لپتین هورمونی پروتئینی است که توسط سلول های بافت چربی، تولید و ترشح می شود. در افراد چاق، سطح لپتین در سلول های بافت چربی و سرم خون افزایش می یابد. تجربه های حیوانی و انسانی محدود نشان داده است که درمان با لپتین سبب کاهش مصرف غذا، کاهش اشتها و کاهش چربی بدن می شود. تاثیر لپتین بر مغز باعث تنظیم اشتها، کنترل وزن و برخی فرآیندهای متابولیک وابسته به آن می شود. اختلال در عملکرد لپتین باعث افزایش وزن و توده چربی شده و فربهی را به دنبال دارد (بوآسیدا و همکاران، 2006). از سوی دیگر کاهش مصرف انرژی که پی آمد کاهش فعالیت های بدنی و تمرینات ورزشی است نیز نقش بسیار مهمی در بروز چاقی دارد (دیشمن و واشبورن،2004؛ بوچارد، 2000؛ نیمن،2003؛ لی مورا و ون دویلارد، 2004). چنین به نظر می رسد که دو عامل سطح لپتین سرم به واسطه تاثیر بر اشتها و توانایی کاهش انرژی دریافتی و میزان فعالیت بدنی به واسطه توانایی افزایش انرژی مصرفی، نقش بسیار مهم و تعیین کننده ای در کنترل وزن و توده چربی بدن داشته باشند. هورمون گرلین اولین بار در سال 1999 از سلول های معده کشف شد. این هورمون یک لیگاند درون ریز برای هورمون رشد بوده و موجب تحریک هورمون رشد از غده هیپوفیز میشود. علاوه بر ان گرلین اشتها را تحریک میکند و با اثر بر روی هسته کمانی هیپوتالاموس ( منطقه ای که برای کنترل غذا شناخته میشود) مصرف غذا را افزایش میدهد. بنابرلین گرلین نقش مهمی برای حفظ ترشح هورمون رشد و هموستئاز انرژی در مهره داران ایفا میکند.(فرانک ادلمن-2012