نظریه مرحله ای

چهاربعدگرایی به عنوان یک هستی شناسی اشیای مادی بر این اعتقاد است که بقای اشیا در زمان، مشابه امتداد آنها در مکان است. یکی از نسخه های مهم این نظریه مشهور به نظریه مرحله ای، بر این باور است که اشیا عادی، مراحلی لحظه ای هستند که به واسطه داشتن مشابه های زمانی مختلف در زمان های مختلف بقا دارند. یکی از ایرادات عمده این نظر این است که این نظریه، در تبیین حقیقی بقای اشیا در زمان توفیقی ندارد. این نوشتار دو هدف دارد: ما نخست تبیین نظریه مرحله ای از بقا و برخی مسائل وابسته بدان (یعنی مسائل اتصاف زمانی، ارجاع و شمارش غیرزمانمند) را ارائه می نماییم و سپس به ذکر برخی از دشواری هایی که اتخاذ چنین رویکردی پدید می آورد، می پردازیم. با قطع نظر از نارسایی تحلیل نظریه مرحله ای از بقا و اتصاف زمانی و نقدهای مختلفی که از این حیث بر آن وارد شده است، چنین می نماید که راهبردهای آن در حل مشکل آن در شمارش غیرزمانمند مغایر ملاک های متعارف وحدت و کثرت عددی می باشد.

سیاست گذاری عمومی به ویژه در حوزه هایی نظیر سلامت از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل طرح تحول نظام سلامت از منظر فرآیند سیاست گذاری در دولت یازدهم انجام شد. پژوهش از نوع پیمایشی و ابزار جمع آوری داده ها نیز پرسشنامه بود. جامعه آماری شامل ذینفعان طرح تحول نظام سلامت (پزشکان، مردم، پرستاران)؛ که در 557 بیمارستان مجری طرح تحول بودند که بر اساس فرمول کوکران تعداد 360 نفر شامل به شیوه نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند سهمیه ای انتخاب شدند. تجزیه و تحلیل داده ها به روش توصیفی و استنباطی از طریق تی تک نمونه ای و برمبنای نظریه مرحله ای صورت گرفت. نرم افزار مورد استفاده برای تجزیه و تحلیل داده ها SPSS24 بود. نتایج نشان داد اجرای طرح تحول نظام سلامت موجب تعارض با قوانین بالادستی می شود. این طرح نه مانند سطح خوب ساختار یافته تنها یک سیاست گذار داشت و نه مانند سطح بد ساختاریافته عناصر تصمیم گیری زیادی داشت لذا با توجه به محدود بودن نهادهای سیاست گذار می توان طرح تحول نظام سلامت را در سطح نیمه ساختار یافته جای داد و تحلیل کرد.