بهبود مدیریت

پژوهش حاضر با هدف ارائه پیشنهادهای اصلاحی برای بازنگری سیاست های کلی انرژی کشور از منظر «صنعت و فناوری» انجام شده است. این مطالعه با بررسی روندهای جهانی و ملی، به شناسایی الزامات و سیاست های مرتبط با توسعه انرژی پایدار و فناوری های نوین پرداخته است. در این پژوهش از رویکرد آمیخته کیفی، شامل تحلیل محتوای اسناد بالادستی، مطالعات تطبیقی کشورهای منتخب و مصاحبه نیمه ساختاریافته با خبرگان، استفاده شده است. چارچوب نظری پژوهش بر تفکیک سیاست ها به دو دسته ماموریت گرا و اشاعه گرا استوار است و برای تحلیل سیاست های اشاعه گرا، از کارکردهای «نظام نوآوری فناورانه» بهره گرفته شده است. نتایج نشان داد که سیاست های اشاعه گرا باید بر ارتقای بهره وری، توسعه دانش و شبکه سازی فناورانه متمرکز شوند، در حالی که سیاست های ماموریت گرا لازم است اهداف کلانی همچون توسعه انرژی های تجدیدپذیر، کاهش شدت انرژی و هوشمندسازی شبکه ها را دنبال کنند. تدوین سیاست های یکپارچه و هماهنگ در این چارچوب می تواند ضمن بهره گیری بهینه از منابع، به تحقق اهداف توسعه پایدار و افزایش رقابت پذیری صنعتی کشور منجر شود.

صنعت هوانوردی، به عنوان یکی از زیرساخت های حیاتی حمل و نقل کشور نقش تعیین کننده ای در پایداری اقتصادی و تداوم خدمات در شرایط بحرانی دارد. پژوهش حاضر از نظر جهت گیری، کاربردی بوده و از حیث روش شناسی، یک مطالعه کمی است. جامعه نظری پژوهش،مدیران و متخصصان صنعت هوانوردی بوده و نمونه گیری به صورت متفاوتی انجام شد. دو گام نخست، از طریق مرور پیشینه و مصاحبه با خبرگان، 22 عامل شناسایی شد. در ادامه با بکارگیری روش دلفی فازی، عوامل پژوهش غربال شدند. 9 عامل دارای عدد دی فازی مطلوبی بودند و برای اولویت بندی نهایی انتخاب شدند. عوامل غربال شده با روش واسپاس فازی ارزیابی شدند. یافته ها نشان داد که عوامل تقویت و توسعه استارتاپ های فعال در صنعت هوانوردی، همکاری با شرکت های فناور در انتقال دانش و توسعه زیرساخت های فناوری اطلاعات در شرکت های هواپیمایی به ترتیب از بالاترین اولویت برخوردارند. براساس نتایج بدست آمده، پیشنهاد می شود تمرکز سیاست گذاران بر توسعه زیست بوم نوآوری، ارتقاء زیرساخت های فناورانه و توانمدسازی سرمایه انسانی متخصص در جهت افزایش تا ب-آوری بلندمدت این صنعت باشد.

روش هایی که مدیران برای اتخاذ تصمیمات خود استفاده می کنند، از ادراک و معنابخشی آن ها به محیط و ابهامات محیطی سرچشمه می گیرد، لذا نحوه فهم مدیران از ابهامات محیطی نقش به سزایی در تصمیم گیری آن ها دارد. بر این اساس هدف این مطالعه شناسایی نحوه فهم مدیران از ابهام محیطی در تصمیمات استراتژیک بوده و بدین منظور با به کارگیری روش روایت پژوهی پس از مصاحبه با 18 نفر از مدیران شرکت کشاورزی رضوی که همگی با پدیده واحد مبهمی ذیل عنوان "ادغام" مواجه بوده اند به بررسی روایت های مدیران از ابهام محیطی در تصمیمات استراتژیک پرداخت. براین اساس سه روایت برای فهم و معنابخشی مدیران به ابهام محیطی شناسایی شد و مدیران ابهام محیطی را ذیل شش مضمون اصلی فقدان اطلاعات، عدم تجانس، تازگی و جدید بودن موضوع، عدم شفافیت و عدم اطمینان معنا کرده اند.علاوه براین بر مبنای تحلیل روایت سه گونه شناسی از روایت های مدیران در معنابخشی به ابهام محیطی به دست آمد.

هدف: گردشگری سلامت بخش مهمی با پتانسیل قابل توجه برای صادرات غیرنفتی است. در سال های اخیر، صنعت گردشگری جهانی با ظهور رمزارزها، به ویژه ارزهای دیجیتال مبتنی بر بلاک چین، متحول شده است. این تحول، ضرورت بررسی تواناسازهای پذیرش این فناوری در بخش گردشگری سلامت ایران، به ویژه استان اصفهان را نشان می دهد. روش: جامعه پژوهش را خبرگان گردشگری سلامت استان اصفهان تشکیل دادند که به روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند. این پژوهش از تحلیل مضمون و مدل سازی ساختاری تفسیری فازی (FISM) برای شناسایی و مدل سازی تواناسازها استفاده کرد. یافته ها: مصاحبه با شانزده خبره منجر به شناسایی ۴۵ تواناساز در شش مضمون شد: آگاهی و دانش سازمانی، اعتماد و امنیت سازمانی، نگرش های نوآورانه مدیران، منابع سازمانی، عوامل اقتصادی و تجاری، و عوامل فرهنگی و اجتماعی سازمانی. نتایج FISM نشان داد آگاهی و دانش سازمانی، اعتماد و امنیت سازمانی، و نگرش های نوآورانه مدیران، عوامل مستقل و سایرین وابسته هستند. سه تواناساز کلیدی شناسایی شده عبارتند از: آگاهی و دانش سازمانی، نگرش های نوآورانه مدیران، و عوامل فرهنگی و اجتماعی سازمانی. نتیجه گیری: این پژوهش مدلی جامع از تواناسازهای سازمانی پذیرش بلاک چین در گردشگری سلامت اصفهان ارائه می دهد. راهکارهای پیشنهادی شامل برگزاری جلسات آگاهی بخشی، همکاری با پلتفرم های معتبر بلاک چین، شفافیت فرآیندهای تراکنش، آموزش متخصصان بلاک چین و مدیریت نوسانات قیمت رمزارزها است.

در نظام های مالی مدرن، گاه دارایی هایی با ارزش کاهنده در صورت های مالی پدیدار می شوند که نه تنها بازدهی مطلوبی ایجاد نمی کنند، بلکه به تدریج به بار مالی برای شرکت ها تبدیل می شوند. لذا این مطالعه با درک بروز چنین رخدادی، با تمرکز بر بروندادهای ظهور دارایی های انجمادی در شرکت های بازار سرمایه، تلاش دارد تا از طریق آینده پژوهی تأثیراتی که این پدیده بر نظام بازار سرمایه می تواند داشته باشد را مورد کنکاش قرار دهد. روش شناسی این مطالعه آمیخته و برمبنای رویکردهای استقرائی و قیاسی است. در فاز کیفی از طریق نظریه داده بنیاد و مراحل سه گانه کدگذاری، بروندادهای ظهور دارایی های انجمادی در شرکت های بازار سرمایه ایران را شناسایی نمود. سپس از طریق دو مبنای میانگین و ضریب توافق در تحلیل دلفی، اقدام به تعیین پایایی مولفه ها و مضامین برآمده از فاز کیفی می نماید. در فاز کمّی مطالعه حاضر نیز با اتکاء به مجموعه ای از فرآیندهای ماتریسی، نسبت به سناریوپردازی بروندادی ظهور دارایی های انجمادی اقدام شده است. نتایج بدست آمده از طی فرآیندهای تحلیلی در بخش کیفی مطالعه، حکایت از تعیین بروندادهای احتمالی ظهور دارایی های انجمادی در سطح شرکت های بازار سرمایه ایران دارد. به طوریکه طی 14 مصاحبه انجام شده، جنبه هایی که می تواند توصیف کننده این پدیده باشند شناسایی شدند. سپس در بخش کمّی مطالعه با تمرکز بر وضعیت های بحرانی هریک از مضامین مورد ارزیابی عدم قطعیّت، مشخص شد 4 سناریو در دو محورِ بروندادهای عملیاتی و بروندادهای بازار ظهور دارایی های انجمادی وجود دارند که می تواند نشان دهنده وضعیت های بحرانی پیامدهای منفی ظهور دارایی های انجمادی در سطح شرکت های بازار سرمایه باشد.

صندوق های حمایت از توسعه کشاورزی، نهادهای کلیدی در ارتقای بهره وری و توسعه دانش بنیان در بخش کشاورزی هستند. این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل عوامل مؤثر بر بهره وری کل صندوق های حمایت از توسعه سرمایه گذاری در بخش کشاورزی انجام شده است. این تحقیق از نوع کاربردی بوده و با رویکرد تحلیل شکاف و با استفاده از داده های جمع آوری شده از خبرگان و مدیران صندوق ها، به بررسی نه عامل اصلی مؤثر بر بهره وری پرداخته است. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و طراحی شاخص های ترکیبی و نوآورانه در تحلیل نتایج صورت پذیرفت. نتایج پژوهش نشان می دهد که اگرچه صندوق ها در برخی زمینه ها نظیر عوامل فرهنگی و اقتصادی عملکرد مناسبی دارند، اما در حوزه های مدیریتی و آموزش کارکنان با چالش جدی و شکاف قابل توجهی بین وضعیت موجود و مطلوب مواجه هستند. افزون بر این، صندوق های حمایت از بخش کشاورزی لازم است در برخی جنبه های مدیریتی مانند پاسخ گویی به مشتریان نیز اقدامات اصلاحی مناسبی را برنامه ریزی و اجرا نمایند. برای ارتقای بهره وری، تمرکز بر تقویت عوامل مدیریتی و بهبود سطح آموزش کارکنان از اولویت بالایی برخوردار است. این پژوهش بر این نکته تأکید دارد که برای حل ریشه ای مشکلات، اصلاحات باید فراتر از اقدامات فردی و به سمت اصلاحات نهادی و ساختاری هدایت شوند. وضعیت مطلوب عوامل فرهنگی (مانند نگرش مثبت کاری، همکاری و نظم) نشان دهنده وجود یک سرمایه اجتماعی قوی در میان کارکنان است. این سرمایه اجتماعی، که از مفاهیم کلیدی در تحلیل نهادی است، می تواند به عنوان یک مزیت اساسی برای صندوق ها عمل کند.