بررسی انتقادی نسبت حرکت جوهری با ثابت و سیال (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
برخی باور دارند صدرا بر اثبات حرکت جوهری از راه چگونگی ارتباط ثابت و سیال بیش از هر برهان دیگرى پا می فشرد: اگر جوهرِ متحرک رابط این دو نباشد، هیچ چیز دیگرى نمی تواند رابط شود. پس حرکت جوهرى وجود دارد. در همین راستا، در تحلیل معنای حرکت جوهری گاه ثبات گذشته و حال – به صورت لبس پس از لبس – و ثبات گذشته و حال و آینده – به صورت سرمدگروی – نیز مطرح می شود. در این مقاله ادعاهای بالا به طور جامع نقد و بررسی می شوند: به روش تاریخی نقدهای پراکنده در طول تاریخ را یک جا گردآوری و به روش عقلی و با ابزارهای منطقی آنها را تحلیل و ارزیابی می کنیم و سپس نقدهای خاص خود را نیز پیش می نهیم. نتیجه و یافته پژوهش ما این است که با ادله گوناگون نشان می دهیم هیچ یک از ادعاهای بالا در نهایت پذیرفتنی نیست. برای نمونه، اگر اثبات یادشده حرکت جوهری پذیرفته شود، دشواره ثابت و سیال در جایی دیگر – به ویژه در رابط بودن حرکت عرضی میان ثابت و سیال – خود را دوباره نشان می دهد و دفاع های موجود مدافعان نیز در نهایت ره به جایی نمی برد. در نقد لبس پس از لبس مطهری و سرمدگروی جوادی آملی نیز نشان می دهیم گذشته از دیگر اشکال های مهم، چنین ادعاهایی با سایر سخنان خود آنها تعارض دارند؛ چه، آنها امر ثابت در جهان مادی متحرک و اجتماع در وجود بین اجزای زمانی را گاه به تصریح منکر شده اند.A Critical Study of the Relation of the Substantial Movement with the Constant and the Changing
Abstract Some scholars argue that Mullā Ṣadrā places more emphasis on proving substantial movement (al-ḥarakat al-juharīyyah) through the relationship between the constant and the changing than any other proof. They contend that if the moving substance is not interconnected with both the constant and the changing, then nothing else can establish such a connection. Therefore, substantial movement exists. The growing block version of Four-Dimensionalism and static Eternalism are sometimes presented to support this view as well. This paper evaluates and criticizes these claims comprehensively. We will employ a historical methodology to compile criticisms that have arisen throughout history and analyze them using philosophical reasoning and logical tools. We will also propose our own criticisms. The conclusion of our study indicates that none of the aforementioned claims are ultimately acceptable. For instance, if the above-mentioned argument for substantial movement is upheld, it leads to the reemergence of the constant and changing problem in a new context—particularly concerning accidental movement, which can be linked to both the constant and the changing - and the current defenses of the proponents finally cannot be acceptable as well. Furthermore, we demonstrate that the positions of Muṭahharī's growing block theory and Jawādī Āmulī’s Eternalism are contradictory to their own statements, as they have at times explicitly denied the existence of any constant entity within the moving material universe and any coexistence among temporal parts.
تبلیغات
