واکاوی تأثیر سامانه مدیریت یادگیری در مدیریت دانش شخصی دانشجویان با نقش میانجی مهارت های ارتباطی (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
هدف : هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر مدیریت یادگیری بر مدیریت دانش شخصی با در نظر گرفتن نقش میانجی مهارت های ارتباطی است. روش شناسی : پژوهش حاضر ازنظر هدف کاربردی و ازنظر نحوه گردآوری داده ها پیمایشی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی دانشجویان کارشناسی علوم ورزشی موسسه آموزش عالی توس (283) بود که براساس فرمول کوکران تعداد 165 نفر به شیوه تصادفی به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه محقق ساخته براساس سه پرسشنامه تأثیر کاربرد سامانه مدیریت یادگیری بر مدیریت دانش لوئی، پرسشنامه مدیریت دانش شخصی محی الدین و آزیروانی و پرسشنامه مهارت های ارتباطی جرابک بود که روایی این پرسشنامه ها توسط شش نفر از متخصصین مدیریت ورزشی و علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه فردوسی مشهد بررسی و پایایی آن ها در مطالعه مقدماتی تأیید شد. تحلیل داده ها نیز در دو بخش توصیفی و استنباطی (مدل سازی معادلات ساختاری) با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس و پی ال اس انجام شد. یافته ها: نتایج تحلیل مسیر الگوی پژوهش نشان داد که سامانه مدیریت یادگیری اثر مستقیم و معنی داری بر مدیریت دانش دارد؛ همچنین نقش مستقیم و معنی دار متغیر میانجی مهارت های ارتباطی در رابطه با اثرگذاری سامانه مدیریت یادگیری بر مدیریت دانش تأیید شد. نتیجه گیری : در پژوهش حاضر تأثیر سامانه مدیریت یادگیری بر مدیریت دانش دانشجویان رشته علوم ورزشی با میانجی مهارت های ارتباطی مورد بررسی قرار گرفت. مؤلفه های مؤثر بر قصد و رفتار به اشتراک گذاری دانش دانشجویان می تواند کمک شایانی به بهبود عملکرد دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی نماید. مسئولین نیز می بایست برای ایجاد نگرش مثبت نسبت به اشتراک دانش در میان دانشجویان، توجه خود را به مؤلفه های مؤثر و ارتباط آن ها با هم نمایند؛ چراکه در این صورت نتایج مثبتی را هم برای دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی و هم برای خود دانشجو به همراه خواهد داشت. اصالت: کاربرد سامانه مدیریت یادگیری در دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی به عنوان موضوعی که به سرعت فراگیر شده است بسیار مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به محدودیت پژوهش های انجام گرفته در این حوزه و به ویژه در حوزه بررسی این عامل با مدیریت دانش و مهارت های ارتباطی و به صورت خاص در بستر جغرافیایی ایران، پژوهش حاضر می تواند گامی مؤثر در راستای تکمیل ادبیات موجود و رفع بخشی از خلأ پژوهشی این عرصه باشد. نتایج حاصل از این پژوهش قابلیت کاربست به عنوان پایه ای نظری برای پژوهش های آتی را دارا می باشد.Investigating the Impact of Learning Management System on Students’ Personal Knowledge Management with the Mediating Role of Communication Skills
Introduction : One of the persistent challenges faced by universities and higher education institutions is the effective utilization of e-learning systems to enhance education and facilitate knowledge organization through student–faculty interaction. With the increasing emphasis on virtual learning, the dynamics of teacher–learner communication have evolved, introducing new dimensions to instructional processes and reshaping the skills required of learners. Accordingly, the central question of this study is whether Learning Management Systems (LMS) influence Personal Knowledge Management (PKM) , with communication skills serving as a mediating factor. By addressing this question, the study seeks to identify previously overlooked variables and contribute to improving students’ academic experiences in higher education contexts. Methodology : This applied research employed a survey-based approach combined with structural equation modeling (SEM). The population comprised all undergraduate students enrolled in the Sports Sciences program at the Toos Institute of Higher Education (N = 283). Using Cochran’s formula, a random sample of 165 students was selected. The research instrument was a researcher-developed questionnaire, constructed based on three validated scales: the LMS–Knowledge Management Scale by Loui, the PKM Questionnaire by Mohyeddin and Azirvani, and the Communication Skills Scale by Jarabek. Content validity was confirmed by six experts in sports management and information science from Ferdowsi University of Mashhad, and reliability was established through a preliminary study. Data were analyzed using SPSS and SmartPLS across both descriptive and inferential phases. Findings : The results revealed that the effect of the Learning Management System (LMS) on Personal Knowledge Management (PKM) was significant, with a path coefficient of 0.730 at the 95% confidence level . Furthermore, the correlation coefficient between LMS and PKM was 0.642 , indicating a positive and meaningful relationship: improvements in LMS are associated with enhancements in PKM, and vice versa. Based on these findings, the study’s primary hypothesis —that LMS exerts a positive influence on personal knowledge management—was confirmed. The results also indicated that the calculated t-statistics of 7.313 and 5.579 exceeded the threshold value of 1.96, confirming that the indirect effect of the Learning Management System (LMS) on Personal Knowledge Management (PKM) through the mediating variable of communication skills is statistically significant at the 95% confidence level. Thus, the study’s second hypothesis is supported. To assess the strength of this indirect effect, the Variance Accounted For (VAF) statistic was used, which ranges from 0 to 1, with values closer to 1 indicating a stronger mediating effect. In this study, the VAF was calculated as 0.43, indicating that 43% of the total effect is mediated by communication skills. This means that 0.369 of the effect of LMS on PKM is explained indirectly through the mediating role of communication skills Discussion and Conclusion: In the era of digital learning, Learning Management Systems (LMS) serve as essential technological tools that streamline educational processes and enhance individual learning outcomes. Within universities and higher education institutions, the reluctance of academics to engage in knowledge management can negatively affect academic research, impeding collaboration and the achievement of long-term objectives. In this context, effective knowledge management encompasses the collection, analysis, transfer, and application of knowledge. To support high-quality research, universities must identify the criteria that define valuable knowledge and equip students with practical competencies in personal knowledge management. Developing managerial skills is a critical strategy employed by universities to cultivate qualified and specialized professionals. Accordingly, greater emphasis must be placed on personal knowledge management skills, which are central to achieving the overarching goal of higher education: the training of skilled human resources. This requires fostering students’ capacities in strategic knowledge, procedural understanding, and metacognitive development , alongside their abilities to process, apply, evaluate, and generate ideas . The findings indicated that Learning Management Systems (LMS) not only provided a platform for accessing educational resources and engaging with content but also directly influenced students’ personal knowledge management (PKM). This influence is reflected in enhanced self-regulation, improved information organization, and the facilitation of knowledge sharing. The research specifically examined the effect of LMS on PKM among Sports Sciences students, with communication skills functioning as a mediating variable. The components shaping students’ intentions and behaviors regarding knowledge sharing played a critical role in improving the overall performance of universities and higher education institutions. Consequently, educational administrators should prioritize these factors and their interrelationships to cultivate a positive attitude toward knowledge sharing among students. Such efforts can generate substantial benefits for both the institutions and the students themselves.
تبلیغات
