حق برخورداری یک وضعیت مناسب برای زندگی در پرتو مشکلات اقتصادی در ایران و کاهش مداوم ارزش پول ملی
آرشیو
چکیده
ایران در سال های اخیر با مشکلات جدی در حوزه اقتصاد و تأمین معیشت مواجه بوده است. تحریم های اقتصادی، به ویژه در بخش صادرات نفت، موجب کاهش چشمگیر درآمدهای ملی شده و این امر آثار مستقیمی بر زندگی خانوارهای ایرانی گذاشته است. در نتیجه، قدرت خرید شهروندان به طور محسوس کاهش یافته و بسیاری از واحدهای تولیدی و خدماتی ناگزیر به تعدیل نیرو، کاهش مزایا، افت راندمان یا حتی تعطیلی شده اند. کاهش مستمر صادرات نفتی و غیرنفتی و روی آوردن به الگوهای تهاتری در تجارت خارجی نیز ارزش پول ملی را به طور مداوم تضعیف کرده است. این روند، افکار عمومی را به سمت تبدیل دارایی های نقدی به اشکال سرمایه ای همچون طلا، مسکوکات، املاک و خودرو سوق داده و همین امر به آشفتگی های گسترده در بازارهای داخلی و فضای کلی اقتصاد کشور دامن زده است. هم زمان، رشد افسارگسیخته نقدینگی و افزایش تورم، فشار سنگینی بر طبقات متوسط و پایین جامعه وارد کرده و شکاف طبقاتی را عمیق تر ساخته است. کاهش ارزش پول ملی، به ویژه در حوزه کالاهای اساسی و وارداتی، هزینه های معیشت را به شکل قابل توجهی افزایش داده و توان خرید خانوارها را محدودتر کرده است. بی ثباتی در بازار کار و ناامنی شغلی نیز زمینه ساز گسترش مشاغل غیررسمی و تضعیف امنیت اجتماعی شده است. علاوه بر این، سیاست های نامناسب پولی و مالی و کمبود سرمایه گذاری خارجی به رکود تولید ملی و کاهش چشمگیر رشد اقتصادی انجامیده است. مجموعه این عوامل موجب افزایش فعالیت های سوداگرانه و گرایش به بازارهای موازی شده و در نهایت، ثبات اقتصادی کشور را بیش ازپیش تضعیف کرده است.The Right to an Adequate Standard of Living amid Economic Hardship and the Continuous Devaluation of the National Currency in Iran
In recent years, Iran has faced severe challenges in the fields of economy and livelihood security. The imposition of economic sanctions, particularly those targeting oil exports, has led to a sharp decline in national revenues, directly affecting the daily lives of Iranian households. Consequently, citizens’ purchasing power has significantly decreased, and many industrial and service units have been forced to downsize their workforce, reduce benefits, lower productivity, or even shut down entirely. The continued fall in both oil and non-oil exports, along with Iran’s turn toward barter-based trade models in foreign commerce, has further weakened the national currency. This process has pushed public sentiment toward converting cash savings into tangible assets such as gold, bullion, real estate, and vehicles, fueling instability in domestic markets and aggravating the overall fragility of the country’s economy. At the same time, the runaway growth of liquidity and escalating inflation rates have placed enormous pressure on the middle and lower classes, deepening the social divide. The persistent devaluation of the rial, particularly in the realm of essential and imported goods, has markedly raised living costs and eroded household purchasing capacity. Labor market instability and job insecurity have, in turn, encouraged the expansion of informal employment and weakened social protection mechanisms. In addition, inadequate fiscal and monetary policies, compounded by the lack of foreign investment, have contributed to the stagnation of national production and a steep decline in economic growth. Altogether, these factors have spurred speculative activities and the gravitation of capital toward parallel markets, ultimately undermining the country’s economic stability even further.
تبلیغات
