نقش واسطه ای هوش معنوی در رابطه تربیت اخلاقی با تفکر انتقادی دانش آموزان مقطع متوسطه اول نورآباد ممسنی
آرشیو
چکیده
مقدمه و هدف: در دنیای امروز، توسعه مهارت های تفکر انتقادی و تربیت اخلاقی از اهمیت ویژهای برخوردار است، چرا که این دو مهارت نقش مؤثری در رشد فکری، رفتاری و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کنند. علاوه بر این، هوش معنوی که به عنوان توانایی درک معانی و ارزش های عمیقتر زندگی تعریف میشود، میتواند به عنوان عاملی واسطه ای در تقویت ارتباط میان تربیت اخلاقی و تفکر انتقادی عمل نماید. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه ای هوش معنوی در رابطه بین تربیت اخلاقی و تفکر انتقادی دانش آموزان دوره اول متوسطه شهر نورآباد ممسنی انجام شده است. روش شناسی پژوهش: روش پژوهش همبستگی بود و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره اول متوسطه نورآباد (1500 نفر) در سال تحصیلی 1403-1404 بود. حجم نمونه 310 نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. ابزارهای پژوهش از نظر پایایی دارای ضریب آلفای کرونباخ معناداری برای متغیرهای هوش معنوی (0.93)، تربیت اخلاقی (0.79) و تفکر انتقادی (0.79) بودند. یافته ها نشان دادند بین هوش معنوی و تفکر انتقادی، هوش معنوی و تربیت اخلاقی، و تفکر انتقادی و تربیت اخلاقی روابط معناداری وجود دارد. یافته ها: همچنین نتایج تحلیل مسیر نشان داد هوش معنوی نقش واسطه ای معناداری در رابطه میان تربیت اخلاقی و تفکر انتقادی دانش آموزان دارد. نتیجه گیری این است که هوش معنوی به عنوان عاملی واسطه ای می تواند اثر تربیت اخلاقی بر تفکر انتقادی را تقویت نماید. نتیجه گیری: تربیت اخلاقی زمانی می تواند بیشترین اثرگذاری را بر پرورش تفکر انتقادی داشته باشد که با تقویت هوش معنوی همراه شود. بنابراین، هوش معنوی به عنوان یک متغیر میانجی، توانایی افزایش اثرگذاری تربیت اخلاقی بر بهبود تفکر انتقادی را دارد و می تواند به عنوان یکی از عوامل کلیدی در برنامه ریزی های آموزشی و پرورشی مورد توجه قرار گیرد.The Mediating Role of Spiritual Intelligence in the Relationship between Moral Education and Critical Thinking of Noorabad Mamasani Junior High School Students
Introduction and goal: In today’s world, the development of critical thinking skills and moral education holds particular importance, as both play a vital role in students’ intellectual, behavioral, and social growth. Moreover, spiritual intelligence, defined as the ability to understand deeper meanings and values in life, may serve as a mediating factor in strengthening the relationship between moral education and critical thinking. The present study aimed to investigate the mediating role of spiritual intelligence in the relationship between moral education and critical thinking among lower secondary school students in Nourabad Mamasani. Research methodology: The study employed a correlational research design. The statistical population included all lower secondary school students in Nourabad (N = 1500) during the academic year 2024–2025. A total sample of 310 students was selected using a multistage cluster random sampling method. The research instruments demonstrated acceptable reliability, with Cronbach’s alpha coefficients of 0.93 for spiritual intelligence, 0.79 for moral education, and 0.79 for critical thinking. Findings: The results indicated significant relationships between spiritual intelligence and critical thinking, spiritual intelligence and moral education, as well as between moral education and critical thinking. Path analysis further revealed that spiritual intelligence plays a significant mediating role in the relationship between moral education and students’ critical thinking. Conclusion:. Spiritual intelligence plays a significant mediating role in the relationship between moral education and students’ critical thinking. In other words, moral education can exert its greatest impact on fostering critical thinking when accompanied by the reinforcement of spiritual intelligence. Therefore, spiritual intelligence, as a mediating variable, has the capacity to enhance the effect of moral education on improving critical thinking and can be considered one of the key factors in educational and pedagogical planning. Keywords: Spiritual Intelligence, Moral Education, Critical Thinking, Students.
تبلیغات
