تحلیل کارایی انرژی کل عوامل اکولوژیکی و کارایی کربن کل عوامل استان های ایران: کاربردی از تحلیل پوششی داده و مدل توبیت (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
بهبود کارایی سبز به عنوان راهی برای حصول توسعه پایدار نه تنها منافع زیست محیطی بلکه امنیت انرژی نیز به همراه دارد. هدف این پژوهش بررسی کارایی انرژی کل عوامل اکولوژیکی و کارایی کربن کل عوامل استان های ایران در فاصله زمانی 1397-1385 است. بدین منظور، ابتدا انتشار دی اکسید کربن استان های ایران مطابق با هیئت بین دولتی تغییرات اقلیمی و سپس کارایی انرژی اکولوژیکی کل عوامل (ETFEE) و کارایی کربن کل عوامل (TFCEE) مطابق با تحلیل پوششی داده ها محاسبه می شوند. نتایج نشان می دهد متوسط ETFEE و TFCEE استان های ایران به ترتیب 67/42% و 98/24 % است. تولید تأثیر مثبتی بر ETFEE و TFCEE استان های با سهم GDP بالا و سهم GDP پایین دارد. با توجه به ناهمگنی نتایج نمی توان ادعا نمود که تولید تأثیر مثبتی بر ETFEE و TFCEE استان های با سهم GDP متوسط دارد. نتایج برآورد مدل توبیت حاکی از آن است که شدت انرژی و نوآوری به ترتیب منجر به کاهش و افزایش معنی دار شاخص های ETFEE و TFCEE می شود. ساختار صنعت تأثیر معنی داری بر ETFEE و TFCEE ندارد. اصلاح سیاست های انرژی، تعویض تجهیزات فرسوده و قدیمی و استفاده از تکنولوژی جدید تولیدی برای کاهش شدت انرژی توصیه می شود. همچنین، حمایت از تحقیق و توسعه کمک شایانی به ارتقاء کارایی انرژی و کربن می نماید.Total Factor Ecological Energy Efficiency and Total Factor Carbon Efficiency of Iranian Provinces: An Application of Data Envelopment Analysis and Tobit Model
Improving green efficiency as a pathway to sustainable development provides not only environmental benefits but also energy security. This study aims to examine the total factor ecological energy efficiency (ETFEE) and total factor carbon efficiency (TFCEE) of Iranian provinces over the period 2006–2018. To this end, CO 2 emissions for Iranian provinces were calculated in accordance with the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) guidelines. Subsequently, total factor ecological energy efficiency (ETFEE) and total factor carbon efficiency (TFCEE) were estimated using Data Envelopment Analysis (DEA). The results indicate that the average ETFEE and TFCEE of Iranian provinces are 42.67% and 24.98%, respectively. Production has a positive influence on ETFEE and TFCEE in provinces with high and low GDP shares. However, due to heterogeneous results, it cannot be concluded that production has a positive effect on ETFEE and TFCEE in provinces with medium GDP shares. Tobit model estimates indicate that energy intensity has a significant negative impact on both ETFEE and TFCEE, while innovation has a positive and significant effect on these efficiency indicators. The industrial structure does not have a substantial impact on ETFEE or TFCEE. Policy recommendations include energy policy reforms, replacement of outdated equipment, and adoption of modern production technologies to reduce energy intensity. Additionally, support for research and development can substantially enhance energy and carbon efficiency
تبلیغات
