نابرابری های روستایی-شهری در تقاضای غذای حیوانی و زیان های رفاهی در ایران طی کووید-۱۹: رویکرد QUAIDS (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
پاندمی کووید-۱۹، چالش های جهانی عمده ای ایجاد کرد، از جمله نرخ رشد منفی درآمد سرانه در تمامی گروه های درآمدی کشورها در سال ۲۰۲۰. زنجیره تأمین پروتئین، به ویژه با منشأ حیوانی (ASF)، با فشارهای فزاینده ای از هر دو سوی عرضه و تقاضا مواجه شد که منجر به نوسانات قیمتی گردید. این مطالعه، تأثیر شوک درآمدی بر الگوهای مخارج غذایی و رفتار مصرفی را با تمرکز بر این نوع غذاها بررسی می کند. داده های بودجه خانوارهای ایرانی برای سال های ۲۰۱۹ (پیش از پاندمی) و ۲۰۲۰ (طی پاندمی) با بکارگیری مدل سیستم تقاضای تقریباً ایده آل درجه دوم (QUAIDS) تحلیل شد. یافته ها سه بینش کلیدی ارائه دادند: 1) سهم متوسط مخارج غذایی از 37% به 42% افزایش یافته است، ضمن رشد شدیدتر در مناطق روستایی؛ 2) کشش های مخارج برای هر شش گروه ASF شامل گوشت دام، آبزیان، طیور، محصولات لبنی، تخم مرغ و چربی ها، مثبت مشاهده شد در حالی که کشش های خودقیمتی به طور نسبی کوچکتر بودند؛ و 3) زیان های رفاهی در این شش گروه ، از 2% تا 24% متغیر بود، که ناشی از عدم تعادل سیاستی و اختلالات زنجیره تأمین بود. خانوارهای روستایی به جز در گروه چربی ها، زیان های رفاهی بیشتری متحمل شدند. این مطالعه مداخلات هدفمند به شکل سیاست های حمایتی قیمتی برای مناطق شهری و حمایت اجتماعی برای مناطق روستایی، پیشنهاد می کند. برای تقویت واکنش های سیاستی و بهبود امنیت غذایی بلندمدت، تحقیقات آتی می تواند پتانسیل جایگزینی پروتئین های گیاهی را به عنوان گزینه های پایدار و مقرون به صرفه ارزیابی کند. این یافته ها راهنمایی ارزشمندی برای سیاست گذاران در راستای بهبود تاب آوری و ثبات اقتصادی در دوران پساپاندمی ارائه می دهند.Rural-Urban Disparities in Animal-Source Food Demand and Welfare Losses during COVID-19 in Iran: A QUAIDS Approach
The COVID-19 pandemic presented major global challenges, including a decline in per capita income growth across all income groups in 2020. The protein sector, particularly Animal-Source Foods (ASF) faced increased pressure on both supply and demand, resulting in price volatility. This study examines how income shocks affected food expenditure patterns and consumption behavior, with a focus on protein-rich ASF. Utilizing the QUAIDS model, budget data from Iranian households in rural and urban areas were analyzed for 2019 (pre-pandemic) and 2020 (during pandemic). The findings yield three key insights: (1) The average food expenditure share rose from 37% to 42%, with a sharper increase in rural areas; (2) Positive expenditure elasticities were observed across the six ASF groups including livestock meat, poultry, aquatic animal products, dairy, eggs, and fats, while own-price elasticities were relatively smaller; and (3) Welfare losses across ASF groups ranged from 2% to 24.2%, driven by policy imbalances, supply chain disruptions, and unequal utility distribution. Rural households experienced greater welfare losses in all ASF categories except fats. The study recommends targeted interventions: price-based support for urban areas and expanded social services for rural regions. To strengthen policy responses and enhance long-term food security, future research should assess the potential for substituting plant-based proteins as sustainable and cost-effective alternatives. These findings offer valuable guidance for policymakers aiming to improve nutritional resilience and economic stability in the post-pandemic era.
تبلیغات
