بررسی مقایسه ای بهره وری دانشگاه های جامع دولتی شهر تهران و سایر استان ها مبتنی بر مدل های CCR وBCC (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
هدف: بهره وری، یکی از مؤلفه های بنیادین عملکرد سازمانی در محیط رقابتی امروز است و نقش حیاتی در تداوم و بقای سازمان ها ایفا می کند. دانشگاه ها به عنوان نهادهای پیشروی علمی، جایگاهی کلیدی در توسعه کشور داشته و ارتقای بهره وری در آن ها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف پژوهش حاضر، بررسی شکاف بهره وری دانشگاه های جامع دولتی شهر تهران و دیگر استان های کشور است. روش: برای دستیابی به این هدف با بهره گیری از روش تحلیل پوششی داده ها (DEA) در دو مدل CCR و BCC با استفاده از ۱۹ شاخص ورودی و ۶۳ شاخص خروجی، بهره وری دانشگاه ها ارزیابی شده است. یافته ها: یافته ها نشان می دهند میانگین کارایی فنی دانشگاه های شهر تهران، هم در مدل (0.73) CCR و هم در مدل (0.71) BCC، به مراتب بالاتر از دانشگاه های سایر استان ها است (به ترتیب 0.44 و 0.52). همچنین نتایج آمار توصیفی نیز این تفاوت معنادار میان دو گروه را مورد تأیید قرار می دهد. این تفاوت نشان می دهد که دانشگاه های تهران، به دلیل بهره گیری مؤثرتر از منابع و دسترسی به زیرساخت های پژوهشی، در تولید خروجی های آموزشی، پژوهشی و فناورانه عملکرد بهتری دارند. نتیجه گیری: نتایج حاکی از آن است که دانشگاه های بزرگ تر (با بیش از ۱۵ هزار دانشجو) از بهره وری بالاتری برخوردارند، اما اندازه به تنهایی تضمین کننده کارایی نیست و مدیریت بهینه منابع نیز نقش تعیین کننده ای دارد؛ بنابراین، در تحلیل بهره وری دانشگاه ها، باید به شکاف منطقه ای و راهکارهای پیشنهادی پژوهش حاضر توجه جدی شود. واژه های کلیدی: بهره وری، آموزش عالی، مدل BCC و CCR، تحلیل پوششی داده ها (DEA)A Comparative Analysis of the Productivity of Comprehensive State Universities in Tehran and in Other Provinces Based on CCR and BCC Models Article
Objective: Productivity is a fundamental component of organizational performance in today's competitive environment and plays a vital role in the continuity and survival of organizations. Universities, as leading scientific institutions, have a key position in the development of the country and improving their productivity is of particular importance. The goal is to evaluate and compare the productivity of comprehensive public universities in Tehran and other provinces of Iran.
Methodology: To achieve this goal, the performance of universities was assessed using Data Envelopment Analysis (DEA), specifically the CCR and BCC models, with 19 input indicators and 63 output indicators.
Findings: The findings show that the average technical efficiency of Tehran universities, both in the CCR model (0.73) and the BCC model (0.71), is much higher than that of universities in other provinces (0.44 and 0.52). The results of descriptive statistics also confirm this significant difference between the two groups. This difference indicates that Tehran universities perform better in producing educational, research, and technological outputs due to more effective use of resources and access to research infrastructure.
Conclusion: The findings indicate that larger universities (with over 15,000 students) have higher productivity, but size alone does not guarantee efficiency. Optimal resource management also plays a decisive role. Therefore, when analyzing university productivity, serious attention should be paid to the regional gap and the solutions proposed in this research.
تبلیغات
