بررسی عملکرد مدارس غیر دولتی دوره پهلوی دوم بر شکل گیری انقلاب اسلامی ایران (مطالعه موردی مدرسه احمدیه اصفهان) (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
انقلاب ها، صرف نظر از ماهیتشان، ریشه در بسترهای گوناگونی دارند که عمده آنها در طول زمان شکل می گیرند. از آنجا که زمان، متغیر محوری در هر انقلاب است، این پدیده ماهیتی تاریخی دارد. هیچ رویداد تاریخی به طور ناگهانی و بدون زمینه ها و عوامل متعدد شکل نمی گیرد. برای درک دقیق دلایل پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷، نیازمند پذیرش همین سازوکار تاریخی هستیم. باتوجه به حضور بسیاری از نقش آفرینان و فعالان آن دوران، بررسی خاطرات ایشان و تحلیل رویدادها از زوایای مختلف می تواند در شناخت عمیق تر ماهیت انقلاب و عوامل مؤثر در وقوع آن راهگشا باشد. هدف اصلی این مقاله، بررسی عملکرد فرهنگی مدرسه احمدیه و نقش آن در سازمان دهی رویدادهای منجر به انقلاب اسلامی است. روش تحقیق عمدتاً بر مبنای مراجعه به اسناد شفاهی و مصاحبه با فعالان این حوزه استوار است. این پژوهش که بر اساس بررسی عملکرد یکی از مدارس غیردولتی در اصفهان انجام شده، نشان می دهد که زمینه سازی برای تغییرات مبتنی بر آموزه های اسلامی و ایجاد روحیه انقلابی، حداقل از 15 سال قبل از انقلاب اسلامی توسط بخشی از مذهبی ها آغاز شده بود. بنابراین، تحلیل هایی که نقش عوامل بیگانه یا فرصت طلبی روحانیت در مصادره انقلاب را پررنگ می کنند، چندان دقیق و واقع بینانه به نظر نمی رسند.A Study of the Performance of Non-Governmental Schools of the Second Pahlavi Period on the Formation of the Islamic Revolution of Iran (the Case: Ahmadiyya School of Isfahan)
Revolutions, regardless of their nature, have their roots in various contexts, most of which are formed over time. Since time is the central variable in every revolution, this phenomenon has a historical nature. No historical event is formed suddenly and without multiple contexts and factors. To accurately understand the reasons for the victory of the Islamic Revolution of Iran in 1979, we need to accept this historical mechanism. Given the presence of many role-players and activists of that era, examining their memories and analyzing the events from different angles can be helpful in understanding the nature of the revolution and the factors that contributed to its occurrence. The main purpose of this article is to examine the cultural performance of the Ahmadiyya School and its role in organizing the events leading to the Islamic Revolution. The research method is mainly based on oral documents and interviews with activists in this field. This research, which was conducted based on the study of the performance of one of the non-governmental schools in Isfahan, shows that the groundwork for changes based on Islamic teachings and the creation of a revolutionary spirit had begun at least 15 years before the Islamic Revolution by a section of the religious. Therefore, analyses that emphasize the role of foreign factors or clerical opportunism in the appropriation of the revolution do not seem very accurate and realistic
تبلیغات
