تحلیل شکاف ادراکی انسجام اجتماعی ساکنان در ساختمان های بلندمرتبه مناطق شمالی شهر اصفهان (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
مقدمه : ساختمان های بلند مرتبه که نتیجه افزایش شهرنشینی و کمبود زمین مناسب است در دهه های اخیر رواج فراوانی داشته است. به گونه ای که رشد این ساختمان ها در کنار آثار مثبت، با محدودیت ها و تهدیدهایی مانند اجتماعی و فرهنگی مواجه هستند . با توجه به مسئله تحقیق، پژوهش حاضر به بررسی و ارزیابی وضعیت زندگی اجتماعی و فرهنگی ساکنان ساختمان های بلندمرتبه در مناطق شمالی اصفهان (منطقه 7، 8، 10، 12 و 14) می پردازد. داده و روش : روش تحقیق از نظر ماهیت و روش، توصیفی-تحلیلی و از نظر هدف، کاربردی می باشد. اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه ای و میدانی (پرسش نامه شهروندان و متخصصین) جمع آوری شده است. جامعه آماری شامل ساکنان مناطق شمالی اصفهان (منطقه 7، 8، 10، 12 و 14) و همچنین متخصصین حوزه مربوطه (شهرداری و راه و شهرسازی) می باشد که به صورت تصادفی ساده از طریق نمونه گیری کوکران، 384 ساکن و همچنین از طریق روش دلفی 75 متخصص انتخاب شدند. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون تی تک نمونه ای، تحلیل عاملی و تکنیک های تصمیم گیری سوارا و ماباک و جهت نمایش بهتر وضعیت بلندمرتبه سازی در شاخص اجتماعی و فرهنگی، از توزیع فضایی هات اسپات، IDW و تحلیل خوشه ای در قالب GIS استفاده شده است. یافته ها : نتایج حاصل از آزمون تی تک نمونه ای حاکی از آن است که میانگین تمامی شاخص ها از حد مبنای (3) پایین تر است. بنابراین وضعیت زندگی اجتماعی و فرهنگی ساکنین در وضعیت مطلوب نیست. نتایج حاصل از مدل ماباک حاکی از آن است که از نظر زندگی اجتماعی و فرهنگی ساختمان های بلند مرتبه، منطقه هشت با مقدار 951/3- در رتبه اول، منطقه ده با مقدار 097/4- در رتبه دوم، منطقه هفت با مقدار 344/4- در رتبه سوم، منطقه دوازده با مقدار 435/4- در رتبه چهارم و نهایتاً منطقه چهارده با مقدار 825/4- در رتبه آخر قرار گرفته است. نتیجه گیری : به طور کلی می توان نتیجه گرفت با ارتقاء کیفیت زندگی در ساختمان های بلند در مناطق شمالی شهر اصفهان می توان حس تعلق و سرزندگی در این ساختمان ها را بالا برد.Analysis of the Perception Gap in Social Solidarity Among Residents of High-Rise Buildings in the Northern Areas of Isfahan, Iran
Introduction: High-rise buildings, emerging as a response to increasing urbanization and land scarcity, have gained significant popularity in recent decades. While their growth brought several advantages, it also poses limitations and threats, particularly in social and cultural dimensions. Accordingly, the present study investigated and evaluated the social and cultural life of residents living in high-rise buildings in the northern areas of Isfahan (districts 7, 8, 10, 12, and 14). Data and Method : The study followed a descriptive-analytical, applied approach. Data were collected through library studies and field surveys, including questionnaires administered to residents and experts. The statistical population comprised residents of the northern areas of Isfahan (districts 7, 8, 10, 12, and 14) and specialists in municipal, transportation, and urban planning fields. A sample of 384 residents was randomly selected using Cochran’s formula, and 75 experts were chosen via the Delphi method. Data analysis was conducted using the one-sample t-test, factor analysis, and decision-making techniques – namely SWARA and MABAK. To better represent the status of high-rise construction regarding social and cultural indicators, Geographic Information Systems (GIS), including spatial distribution of hotspots, Inverse Distance Weighting (IDW), and cluster analysis, were employed. Results : The one-sample t-test indicated that the mean scores for all indicators were below the baseline value of 3. This suggests that the social and cultural life of these residents was not in a desirable state. The results of the MABAK model revealed that concerning social and cultural indicators of residing in high-rise constructions, district 8 emerged as the most favorable (eigenvalue:-3.951), followed by district 10 (-4.097), district 7 (-4.344), district 12 (-4.435), and district 14 (-4.825), which ranks the lowest. Conclusion : Overall, the findings suggest that enhancing the quality of life in high-rise buildings in the northern areas of Isfahan can foster a sense of belonging and vitality among residents.
تبلیغات
