تحلیل وضعیت مؤلفه های مؤثر بر اجتماع پذیری فضاهای شهری (مطالعه موردی: کوچه حاج رئیس، بوشهر) (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
مقدمه : حضور یا عدم حضور انسان ها در فضاها و قلمرو های عمومی به عنوان بازنمای رفتار انسان منجر به ظهور نشانه هایی از مشارکت خواهد بود. لذا هدف از پژوهش حاضر، استخراج و شناسایی مؤلفه های مؤث ر ب ر اجتماع پذیری فضاهای عمومی؛ تحلی ل و تبیی ن همبس تگی روابط میان آن ها، تأیید مدل پیشنهادی و در نهایت نیز ارزیابی عملکرد اجتماع پذیری مورد مطالعه به تفکیک مؤلفه های تایید شده توسط خبرگان است. داده و روش : پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و از حیث ماهیت، توصیفی تحلیلی و از روش کمی جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شده است. به منظور گردآوری ادبیات نظری، شناسایی و استخراج مؤلفه های مؤثر بر اجتماع پذیری فضاهای شهری از مرور منابع دست اول استفاده شده است. بخش میدانی با استفاده از پرسش نامه و آزمون مدل به روش آزمون دو جمله ای در نرم افزار SPSS و تحلیل عاملی تأییدی در نرم افزار Lisrel انجام شده است.جامعه آماری این پژوهش کل جمعیت شهر بوشهر؛ 252 هزار نفر و نمونه آماری با استفاده از فرمول کوکران برابر با 150 نفر است. روش نمونه گیری هدفمند بوده است و شهروندانی انتخاب شده اند که تجربه ادراک کوچه حاج رئیس را در طول زمان داشته اند. یافته ها : شاخص های آماری به وضوح نشان می دهد که مدل پیشنهادی به خوبی با داده ها هماهنگ شده است و همان طور که پیش بینی می شد مؤلفه های کالبدی، فعالیتی_اجتماعی و ادراکی_معنایی، تبیین کننده مفهوم اجتماع پذیری هستند و همچنین هر یک از شاخص های نامبرده قادر به سنجش این مؤلفه ها هستند. نتیجه گیری : از میان مجموع مؤلفه های مؤثر بر اجتماع پذیری کوچه حاج رئیس، مؤلفه های دسترسی و ارتباطات، روئیت پذیری، مبلمان اجتماع پذیر، کاربری های فعال، عملکرد فضا در جذب گروه های مختلف سنی و در نهایت انعطاف پذیری، از دیدگاه مراجعه کنندگان در وضعیت نامطلوبی قرار دارند. در انتها نیز به منظور تغییر وضعیت مؤلفه های نامطلوب پیشنهاداتی ارائه شده است.Analysis of the Components Affecting the Sociability of Urban Spaces (Case Study: Haj Rais Alley, Bushehr)
Introduction: The presence or absence of people in public spaces and territories as a representation of human behavior will lead to the emergence of signs of participation. Accordingly, the current study aimed to extract and identify the components affecting the sociability of public spaces; analyze and explain the correlations among them, validate the proposed model; and finally, evaluate the sociability performance of the case under study according to the components approved by the experts. Data and Method : The current study was applied in purpose and descriptive-analytical in nature. A quantitative method was used to analyze the data. To survey the theoretical literature and identify and extract the components influencing the sociability of urban spaces, a review of primary sources was conducted. The field research involved distributing questionnaires, while the model testing employed the binomial test in SPSS and confirmatory factor analysis (CFA) using LISREL. The statistical population of the study consisted of the entire population of Bushehr, Iran, totaling 252,000 people. Using Cochran's formula, the sample size was estimated to be 150 individuals. Participants were selected using purposive sampling from among those with a perception of Haj Rais Alley experienced over time. Results : The statistical indicators showed that the proposed model fit closely with the data and, as anticipated, the physical, activity-social, and perceptual-semantic components explained the concept of sociability. Besides, each indicator could effectively measure these components. Conclusion : Among the components affecting the sociability of Haj Rais Alley, access and connectivity, visibility, sociable furniture, active land uses, the space’s capability to attract different age groups, and flexibility were regarded as unfavorable from the point of view of the visitors. Furthermore, recommendations were provided to improve the status of these undesirable components.
تبلیغات
