تحلیل رابطه فرم عملکردی و تعاملات اجتماعی در فضاهای شهری (مورد مطالعه: شهر شیراز) (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
تعاملات اجتماعی شاخص مهمی از کیفیت زندگی، سلامت، رفاه و خوشبختی شهروندان است و رضایت اجتماعی آن ها، رضایت از زندگی را به دنبال دارد. در حال حاضر اعتقاد بر این است که میزان تعاملات اجتماعی در شهرها در سال های اخیر کاهش یافته است و این موضوع بر سلامت جسمی و روانی شهروندان تأثیر منفی گذاشته است، بنابراین برنامه ریزان و طراحان شهری مجبور به ارائه راهکارهایی در جهت بهبود این وضعیت هستند. از سوی دیگر، این ساختار فیزیکی شهرها هستند که به عنوان بستری برای فعالیت های اجتماعی عمل می کنند و ارتباط مستقیمی با زندگی اجتماعی شهروندان دارند. در راستای عوامل مطرح شده، پژوهش حاضر هدف بررسی رابطه ساختار فیزیکی و کالبدی شهر با میزان تعاملات اجتماعی ساکنان آن را دنبال می کند. در این پژوهش از شاخص هایی برای ارزیابی دو معیار اصلی ساختار کالبدی محله های شهری و تعاملات اجتماعی استفاده شده است. نرم افزار GIS pro ساختار فیزیکی محله ها را بر اساس تراکم، ترکیب کاربری زمین، دسترسی به خدمات اصلی و دسترسی به ایستگاه های حمل و نقل عمومی مورد بررسی قرار می دهد. برای سنجش میزان تعامل اجتماعی ساکنین، پرسشنامه هایی جمع آوری و با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و در نهایت رابطه این دو معیار و تأثیر آن ها بر یکدیگر بررسی شد. نتایج این تحلیل ها و بررسی های صورت گرفته بر روی شاخص های موردنظر، نشان دهنده همبستگی مثبت تعاملات اجتماعی با شاخص های تراکم و دسترسی به حمل ونقل عمومی است و با دیگر شاخص های ساختار کالبدی همبستگی معناداری ندارد.Analyzing the Relationship between Functional Form and Social Interactions in Urban Spaces (Case Study: Shiraz City)
Social interactions are a significant indicator of citizens' quality of life, health, well-being, and happiness, and their social satisfaction leads to life satisfaction. Currently, it is believed that the level of social interactions in cities has decreased in recent years, and this issue has negatively affected the physical and mental health of citizens. Therefore, urban planners and designers are compelled to provide solutions to improve this situation. On the other hand, the physical structure of cities acts as a platform for social activities and has a direct relationship with the social life of citizens. In line with the mentioned factors, the present study aims to investigate the relationship between the physical and spatial structure of the city and the level of social interactions among its residents. In this research, indicators have been used to evaluate the two main criteria: the physical structure of urban neighborhoods and social interactions. ArcGIS Pro software analyzes the physical structure of neighborhoods based on density, land-use mix, access to essential services, and access to public transportation stations. To measure the level of social interaction among residents, questionnaires were collected and analyzed using SPSS software, and finally, the relationship between these two criteria and their impact on each other was examined. The results of these analyses and the investigations conducted on the considered indicators show a positive correlation between social interactions and the indicators of density and access to public transportation, and no significant correlation with other indicators of the physical structure
تبلیغات
