Etude de la vision carnavalesque du monde dans La Maison des Idris de Ghazaleh Alizadeh basée sur la méthode de Bakhtine (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
Chez Bakhtine, c’est le carnaval, défini comme événement populaire critique dirigé contre le sérieux de la culture officielle, qui constitue le point de départ de la théorie du roman. Les caractéristiques de l’événement carnavalesque sont l’ambivalence, la polyphonie et le rire. L’ambivalence carnavalesque n’admet pas la valeur absolue et rend relative toutes les valeurs. Avec les valeurs contradictoires accouplées par le carnaval sont réunis des discours incompatibles issus de ces valeurs qui font naître une structure ouverte et polyphonique. Et enfin, le sérieux de la culture dominante est nié par la bouffonnerie et par le caractère clownesque du carnaval. Mais dans la société moderne, le carnaval s’est transformé en événement folklorique ou touristique. Donc, on peut se demander sur la pertinence et l’actualité de la théorie bakhtinienne. À travers cette recherche, on s’interroge sur les origines et les caractéristiques de l’ambivalence carnavalesque dans La Maison des Idris en tant que roman contemporain. Nous allons démontrer comment Ghazaleh Alizadeh a créé un roman polyphonique et dialogique dans lequel les voix des personnages, comme autant d’instances discursives, se confrontent dans une contradiction et une ambivalence permanente.بررسی جهان بینی کارناوالی در رمان خانه ادریسی ها از غزاله علیزاده بر اساس روش باختین
در آثار باختین، کارناوال که به عنوان یک رویداد انتقادی عامه پسند علیه جدیت فرهنگ رسمی تلقی میشود، محور اصلی نظریه رمان را شکل میدهد. ویژگی های کارناوال دوگانگی، چند صدایی و خنده است. دوگانگی کارناوالی ارزش های مطلق را رد کرده و بر نسبی بودن تمامی ارزش ها تاکید مینماید. در کنار ارزش های متناقض که در فضای کارناوالی شکل میگیرند، گفتمان های متخالفی که برخواسته از این ارزش هاست نیز به وجود می آیند و بدین ترتیب ساختاری باز و چندصدایی را پدید می آورند. در نهایت، جدیت فرهنگ حاکم نیز در فضای طنز و دلقک گونه کارناوال حل میشود. اما در جامعه مدرن، کارناوال به یک رویداد فولکلوریک یا توریستی تبدیل شده است. بنابراین، موضوعیت و کاربردی بودن نظریه باختین در جامعه کنونی مورد سوال قرار میگیرد. این جستار، به بررسی منشأ و ویژگی های دوسوگرایی کارناوال گونه در رمان خانه ادریسی ها، به عنوان رمانی معاصر میپردازد و نشان خواهد داد که چگونه غزاله علیزاده رمانی چندصدایی خلق کرده است که در آن صدای شخصیت ها، مانند بسیاری از نمونه های گفتمانی، در تضاد و دوگانگی دائمی با یکدیگر قرار دارند
تبلیغات
