آرشیو

آرشیو شماره‌ها:
۳۲

چکیده

Le terme «interculturel» évoque les relations entre individus qui se distinguent par la coexistence de multiples cultures et leurs interactions, tout en respectant les identités d'autrui. La problématique principale de cette recherche consiste en comment appliquer la didactique interculturelle en classes de FLE dans les universités iraniennes. Nous nous interrogeons sur la question suivante: la didactique interculturelle pourrait-elle accroître la motivation des étudiants iraniens pour la littérature? Pour y répondre, nous avons développé un questionnaire validé, qui a montré une forte cohérence interne ainsi qu'une convergence significative des dimensions évaluées, comme les ont déjà montrés Moharramzadeh et ses collègues (2024). Nous formulons l'hypothèse que la didactique interculturelle peut accroître la motivation des étudiants pour les contenus littéraires. Dans cette perspective, la nouveauté de cette recherche repose sur l’approche interculturelle et l'utilisation simultanée de textes littéraires persans et français. Nous espérons que cette perspective nous conduira à notre objectif de rendre inévitable l'intégration conjointe de la littérature nationale et de la littérature cible dans les cours de langue française. Les résultats provenus du test T pour deux échantillons indépendants (p < 0,05, t (198) = 9,78), selon lesquelles nous avons inféré que le groupe expérimental a atteint une meilleure moyenne par rapport au groupe témoin après avoir reçu les formations.

افزایش علاقه مندی دانشجویان ایرانی به مطالعه ادبیات با استفاده از آموزش میان فرهنگی در کلاس های زبان فرانسه

اصطلاح «میان فرهنگی» به روابط میان افرادی اشاره دارد که با وجود فرهنگ های متعدد و در حالی که به هویت همدیگر احترام می گذارند، با تعامل بین آن ها مشخص می شود. از این رو، مسئله اصلی این پژوهش عبارت است از اینکه چگونه می توان آموزش میان فرهنگی را در کلاس های درسی دانشگاه های ایران اجرایی نمود؟ پرسش اصلی ما نیز این است که آیا آموزش میان فرهنگی می تواند انگیزه دانشجویان ایرانی را برای مطالعه ادبیات افزایش دهد؟ برای پاسخ به این پرسش، ابزار اصلی تحقیق ما پرسشنامه ای بود که توسط محققان طراحی شده بود. همان طور که قبلاً توسط بهنام محرم زاده و همکاران (2024) بررسی شده است، اعتبار و استانداردسازی پرسشنامه در ابعاد مختلف به دقت بررسی شده و نشان دهنده همگرایی قوی و سطح بالای همگرایی داخلی عوامل سازنده است. فرضیه ما در این تحقیق که بر پایه آموزش زبان های خارجی از طریق متون ادبی است، این است که آموزش میان فرهنگی بتواند علاقه مندی دانشجویان را به محتوای ادبی افزایش دهد. نوآوری این تحقیق نیز در به کارگیری رویکرد بین فرهنگی و بهره برداری از متون ادبی فارسی در کنار ادبیات فرانسه بر می گردد. امیدواریم این نگاه بتواند ما را به هدفمان مبنی بر اجتناب ناپذیر نمودن استفاده از ادبیات مبدا و مقصد در کنار هم در کلاس های زبان فرانسه برساند. گفتنی است: ما در جدول 7-4، که نتایج آزمون T مستقل را ارائه می دهد، نتایج آزمون T برای دو نمونه مستقل را مشاهده کردیم (p < 0.05)، t (198) = 9.78) که بر اساس آن نتیجه گرفتیم که گروه آزمایشی پس از دریافت آموزش ها، به میانگین بهتری نسبت به گروه کنترل رسیده و به مطالعه ادبیات علاقه مند تر شده است.

تبلیغات